Jan Eggers 100 jaar snoeken in Nederland, deel 7

De ontwikkeling van vergunning van de beroepsvisser naar VISpas ging in vele stappen maar het werd steeds beter voor de snoekvissers.
De ontwikkeling van vergunning van de beroepsvisser naar VISpas ging in vele stappen maar het werd steeds beter voor de snoekvissers.

In de voorgaande artikelen heb ik de situatie in snoekend Nederland van 1900 tot 4 januari 1975, de datum waarop de NVVS werd opgericht, onder de loep genomen. In de laatste hoofdstukken wil ik de snoekgeschiedenis van de laatste 38 jaar de revue laten passeren. Een periode waarin voor de snoekvissers, naar mijn bescheiden mening, meer veranderde dan in de voorafgaande 75 jaar van de 20ste eeuw.

Tekst en foto’s: Jan Eggers

Denk maar eens aan zaken zoals de discussie over de levende aasvis, de oprichting van de Snoekstudiegroep, de introductie van heel veel nieuw kunstaas, nieuwe vistechnieken en niet te vergeten het groeiende besef dat je gevangen snoek goed moet behandelen en weer terugzetten.

Het is de periode waarin de snoek en het snoekvissen veel meer aandacht kreeg dan in de decennia daarvoor. En laten we ook niet vergeten dat door het actief biologisch beheer, de snoek een belangrijke rol kreeg toebedeeld om de verbraseming tegen te gaan. Kortom, er zijn vele interessante zaken te vertellen over de en het snoeken in de laatste decennia.

Ik zat letterlijk en figuurlijk midden in het grote snoeken gebeuren
Ik zat letterlijk en figuurlijk midden in het grote snoeken gebeuren.
De NVVS: een overkoepelend orgaan met 21 federaties die de regels vaststellen.

De roep om een soort KNVB voor de hengelsport kon je al vele jaren lezen in de diverse hengelsportbladen en horen op de jaarvergaderingen van grote en kleine visclubs. Er zijn vele uren vergaderen, lobbyen en noem maar op voorbij gegaan voordat op 4 januari 1975 de NVVS, bestaande uit 21 Hengelsportfederaties, eindelijk werd opgericht.

Deze federaties waren de eigenlijke leden en per regio konden hengelsportverenigingen hiervan lid worden. Dat deden de meeste verenigingen maar niet allemaal, doch later sloten steeds meer clubs zich aan omdat ze de voordelen er van in zagen. Laat ik me beperken tot de gang van zaken in de bovenste helft van Noord-Holland waar HSF “De Noordkop” de belangen van de vele visclubs in dit water- en ook snoekrijke gebied beheerde.

Eind 70er jaren werd ik bestuurslid van deze federatie en was ik voorzitter van de federatieve jeugd. Maar ook voelde ik me zeer betrokken bij het beleid van de snoekvisserij en was ik een tegenstander van het onbeperkt oogsten, zeg maar rustig de kop in slaan, van gevangen snoek. In de gebieden waar de federatie de visrechten bezat, meestal waren de rechten voor de schubvis, dus ook de snoek, voor de sport en die van de aal voor het beroep, kon de federatie ook de regels vaststellen.

Voor grotere aasvissen gebruik ik graag een takel met 2 dreggen en een enkele haak voor door de bek.
Voor grotere aasvissen gebruik ik graag een takel met 2 dreggen en een enkele haak voor door de bek.

Voor veel federatiewater zoals de polders Het Grootslag, Vier Noorderkoggen en De Drieban werd al snel een limiet van 2 snoeken per persoon per dag ingesteld. Nog weer wat later werd dat een snoek per dag maar dat was een lachertje en oncontroleerbaar. Wat was er nu gemakkelijker dan een snoek doden, hem in de kofferbak leggen, naar huis te rijden of naar de visgroothandel waar men grif een paar gulden per pond betaalde?

Men viste toen niet op snoek maar op guldens. Bij toeval vond een controlerende instantie bij een stroper een soort kasboek waarin alle snoekvangsten en opbrengsten genoteerd waren en dit werd doorgespeeld naar de federatie. Gezien de grote hoeveelheid dode snoek kwam kort daarna het voorstel op de ledenvergadering om het meenemen van snoek uit federatie water voor een jaar te verbieden. Waarom maar 1 jaar? Zal ik vertellen.

De grootste tegenstanders van dit meeneemverbod waren..? de wedstrijdvissers. Ze waren bang dat de snoek al hun voorn en brasem zouden opvreten, doch na een jaar merkten ze totaal geen verschil en werd de termijn eerst stilzwijgend verlengd en vervolgens kwam er een definitief meeneemverbod van snoek in eerst de federatie wateren in De Noordkop en later in vele clubwateren.

Nu vinden we het heel normaal dat snoek teruggezet dient te worden. Door deze regel kan men nu ook veel consequenter controleren en zonder te discrimineren durf ik te schrijven dat snoekvissers uit voormalige Oostblok landen nog wel eens zondigen tegen deze voorschriften.

Voorzichtig wordt een mooie snoek teruggezet.
Voorzichtig wordt een mooie snoek teruggezet.

Het plezierige gevolg van dit snoek meeneemverbod was dat de poldersnoek nog steeds groter werd. In de 70er jaren was een snoek van net een meter nog vrij zeldzaam en het duurde diverse jaren tot de meldingen van 110 cm exemplaren kwamen. Nog weer wat later ving ik er zelf een van 117 cm en een Belgische kennis een van 120 cm. Voor zover ik nu weet was dit de grootste snoek uit West-Friesland een exemplaar van 126 cm uit de Vier Noorder Koggen.

Dit is grootste bekende poldersnoek van 126 cm.
Dit was grootste bekende poldersnoek toen der tijd van 126 cm.

Een ander groot pluspunt van de federatie, die door diverse fusies inmiddels is uitgegroeid tot de grote federatie Sportvisserij MidWest Nederland, is het ontwikkelen van de z.g. federatie vergunning later ook wel POS vergunning genoemd. Een vergunning waarmee je als snoekvisser in het merendeel van de wateren in Noord-Holland mocht snoeken.

Steeds meer water beherende clubs brachten hun viswater in en ook kwamen er meer uniforme regels. Was het zo dat je in het viswater van de ene club wel met kunstaas met dreg mocht vissen en bij een andere club niet. Mocht je bij club A pas op 1 september met de speciale hengel op snoek vissen en 2 km verder in het water van club B al op 1 juli, dan werkte dat misverstanden in de hand, om het maar eens netjes te zeggen.

Men heeft op dit gebied een grote sanering doorgevoerd en alle regels en uitzonderingen zoveel mogelijk gelijk gemaakt aan de landelijke regels. Dat werd tijd ook want je moest een jurist zijn om alles te begrijpen. Na de sportvisakte en viskaart hebben we nu de VISpas en langzaam maar zeker gaan we naar een nationaal document toe waarmee we in heel Nederland mogen vissen. Al met al was de oprichting van de NVVS een belangrijke gebeurtenis voor de snoekvissers. Er gebeurden echter nog meer snoekgerelateerde zaken en laten we daar eens naar kijken.

Jong geleerd, oude gedaan!
Jong geleerd, oude gedaan!
Zuinig zijn op snoek!?

Voor de noodzakelijke informatie over de voorgaande 75 jaar heb ik gesnuffeld in oude boeken en jaargangen van de hengelsportbladen die er mondjesmaat verschenen. Zou ik alle maandbladen, boeken en niet te vergeten videofilms op hengelsportgebied van deze laatste 38 jaren moeten bekijken om goed geïnformeerd op snoekgebied dit laatste artikel te schrijven, dan zouden de lezers nog minstens enkele maanden geduld moeten hebben.

Er vond namelijk een soort explosie van visboeken en hengelsportbladen plaats, om van de 400 video’s en 250 DVD’s over sportvissen die ik momenteel bezit maar te zwijgen. Hier alle namen opnoemen heeft geen zin en eerlijk gezegd weet ik uit eigen praktijkervaring vrij aardig hoe het er op snoekgebied in Nederland in deze periode aan toe gegaan is.

Ik realiseer me nu dat er toen eigenlijk geen eensluidend snoekbeleid in ons land was en ook heden ten dage nog niet echt is. Zo is de ontwikkeling van het vissen met kunstaas in het westen, zeg maar de Randstad, veel sneller gegaan dan in de rest van Nederland. Dat was en is idem dito het geval met het beleid ten aanzien van het terugzetten of mogen meenemen van gevangen snoek door clubs en federaties.

Gek genoeg is iedere federatie en visclub er eind 70 begin 80er jaren van overtuigd dat men zuinig met snoek moet zijn en men niet ongelimiteerd kan “oogsten” om maar eens een net woord voor het de kop in slaan te gebruiken. Door de vervuiling en eutrofiëring ging de snoekbiotoop al meer naar de knoppen en minder waterplanten betekende gewoonweg minder snoek. Je zag hoe verenigingen de kool en de geit probeerden te sparen door enerzijds de meertandige haak, dus fleur of dreg, te verbieden omdat dit snoeklevens zou sparen en anderzijds het niet aandurfden om vooral hun oudere leden tegen de haren in te strijken door een meeneemverbod voor snoek in te stellen.

En als de leden van de visclub mopperden dat er te weinig snoek gevangen werd, dan bestelde men bij de OVB snel 10.000 snoekjes, zette die samen met de leden uit en dan was het gemopper weer even over. Dat dit uitzetten van jonge “pootsnoekjes”, een mooie naam, vaak letterlijk en figuurlijk geld in het water gooien was, daar stond niemand bij stil. De kennis van de gemiddelde hengelsportbestuurder over een goed visstandbeheer was niet groot en men nam zonder meer aan wat de OVB voorschreef.

Mijn eerste metersnoek, 104 cm.
Mijn eerste metersnoek, 104 cm.

Gelukkig was het de OVB zelf die ging uitzoeken wat het nuttige effect van dit uitzetten van kleine snoek nu wel was en ontdekte dat Moeder Natuur de hulp van die extra snoekjes niet nodig had. Voor een goede snoekstand was vooral de aanwezigheid van veel waterplanten, en die krijg je in gezond helder water, van levensbelang. Men ging zich dus veel meer op het herstel van de slechte biotoop voor snoek richten dan op het ongelimiteerd “snoekjes poten”.

Er kwamen meer praktijkgerichte onderzoeken naar snoek en hierbij wil ik vooral de naam van de OVB met snoekonderzoeker Map Grimm noemen. Er kwamen nu meer richtlijnen voor een doelmatig beheer van de snoekstand en het maar steeds opnieuw uitzetten van kleine snoekjes werd stukken minder. De snoek kreeg echter niet alleen aandacht van de biologen en visstandbeheerders, hij mocht zich ook verheugen in een toenemende aandacht van de vissers.

Met deze spullen kun je zelf takels maken.
Met deze materialen kun je zelf takels maken.

Meer haken, minder problemen!

Omdat er eind 70er en begin 80er jaren nog zeer veel met levend aas gevist werd, en destijds dus vooral met de enkele haak, sneuvelden er heel veel snoeken doordat ze die haak in hun slokdarm hadden zitten en de visser daardoor een excuus hadden die snoek uit zijn lijden te verlossen. Immers, wilde je snoek met een aasvisje met een enkele haak door de bek vangen, was je wel min of meer verplicht pas aan te slaan als het aasvisje gekeerd was. Dat bekent heel eenvoudig dat deze enkele haak als eerste richting maag ging met alle ellende van dien.

Takels kunnen gevaarlijk zijn.
Takels kunnen gevaarlijk zijn.
Als de haakpunt in het vlees zit, dan haakpunt doordrukken,
Als de haakpunt in het vlees zit, dan haakpunt doordrukken,
En dan haakpunt onder weerhaak afknippen en haak gaat er dan vlot uit. Ja, het was mijn hand.
En dan haakpunt onder weerhaak afknippen en haak gaat er dan vlot uit. Ja, het was mijn hand.

Ook al bleek uit een OVB onderzoek dat je bij een geslikte haak het beste de onderlijn zo dicht mogelijk bij de haak kon doorknippen, de realiteit was dat de vissers graag die haak van een paar centen terug wilden hebben en de snoek deze operatie vaak niet overleefde. Een oplossing zou het bevestigen van de haak bij de rugvin kunnen zijn, maar dan kon je de aasvis niet op een natuurlijke manier slepen.

Nu was de oplossing voor dit probleem al minstens 100 jaar bekend want in oude, vooral Engelse, visboeken kwam je de nodige systemen met meerdere haken tegen. Takels noemen we zo’n systeem met meerdere haken en ze waren in Engeland vooral populair bij het vissen met dood aas. Het grote voordeel van deze takels voor zowel dood – als levend aas is het feit dat je nu binnen 10 seconden na de aanbeet kon aanslaan en praktisch altijd de snoek voor in de bek haakte en dus de snoeken zonder veel problemen kon onthaken en weer zonder beschadigingen kon terugzetten.

Door de Big Pike List kwam ik in de internationale snoekwereld.
Door de Big Pike List kwam ik in de internationale snoekwereld.

In Engeland was inmiddels ook de Pike Anglers Club opgericht. Ondergetekende had de eer om in het begin van de jaren 80 in contact te komen met oprichters en bestuursleden van deze PAC, te weten Fred Buller, Barrie Rickards, Neville Fickling, Martyn Page, Vic Bellars en John Watson.

Dat kwam dan weer doordat ik Fred Buller was gaan helpen met het verzamelen van gegevens van snoeken boven de 18 kilo voor de Big Pike List in zijn nieuwe boek Pike and the Pike Angler. In die periode kreeg ik in Engeland de bijnaam The Pike Ferret, de snoeken fret, en Ad Swier tekende daar een passend logo bij. Van het een kwam het ander en ik raakte al heel snel overtuigd van de praktische voordelen van het vissen met een takel.

SNB logo dat alles zegt over de doelstelling van de SNB.
SNB logo dat alles zegt over de doelstelling van de SNB.

Verder was het zo dat ik na het bezoeken van enkele evenementen van de PAC van mening was dat een dergelijke organisatie ook in Nederland en België veel nut voor de snoek en de snoekvissers zou kunnen hebben. Die overtuiging werd begin maart 1984 omgezet in het oprichten van de SNB, Snoekstudiegroep Nederland – België en daar heb ik nog steeds geen spijt van. Een van de eerste praktische zaken die de SNB begon te promoten naast het terugzetten van snoek, was het snoeken met een takel met levend- en dood aas.

De eerste SNB secretaris Bertus Rozemeijer schrijft de eerste SNB leden in. Voorzitter Jan Eggers en penningmeester John Frank kijken tevreden toe.
De eerste SNB secretaris Bertus Rozemeijer schrijft de eerste SNB leden in. Voorzitter Jan Eggers en penningmeester John Frank kijken tevreden toe.
Zowel de N als de B waren er op de start bijeenkomst van de SNB.
Zowel de N als de B waren er op de start bijeenkomst van de SNB.

Voordoen hoe je op een heel eenvoudige manier zelf je takels kon maken en hoe er mee te vissen, vormden vele jaren lang de hoofdmoot van de praktische SNB voorlichting. Nu werd het mogelijk om binnen 10 seconden na de aanbeet aan te slaan en de snoek voor in de bek te haken en vervolgens te drillen en te landen.

Er werd voorlichting gegeven over hoe je het beste snoek kon onthaken en onbeschadigd terugzetten zodat ze groter konden groeien. De SNB groeide ook, van ruim 100 enthousiastelingen in 1984 naar een zeer gezonde, nog steeds groeiende, vereniging met circa 2000 actieve leden in 2013. Een andere SNB taak in de 80er en 90er jaren was de clubbesturen er van te overtuigen dat het verbod op het gebruik van een meertandige haak opgeheven diende te worden.

Als je na 10 seconden de haak zet, is de snoek bijna altijd voor in de bek gehaakt.
Als je na 10 seconden de haak zet, is de snoek bijna altijd voor in de bek gehaakt.

Het snoeken met een takel, vermits op de juiste manier uitgevoerd, was voor de snoek veel minder problematisch dan het vissen met de enkele haak. Trouwens, het opheffen van dit verbod op de meertandige haak betekende niet dat nu iedereen met een takel moest gaan vissen. Nee, het gaf de snoekvissers die het goed met de snoek voor hadden, de mogelijkheid met deze ouderwets moderne takel te vissen.

Gesteld werd dat het niet de soort haak is die maakt dat de snoek deze te diep in zijn slokdarm krijgt maar de mentaliteit van de visser. Vissers die persé een snoek willen doden en meenemen, laten die snoek zonder meer slikken, ook als ze met een takel vissen.

grote dode spiering aan een kleine takel voor op de bodem.
Grote dode spiering aan een kleine takel voor op de bodem.

Naast deze activiteiten op takel- en terugzet gebied, was en is de SNB nog steeds zeer actief op het geven van voorlichting aan de jeugd op het gebied van de kunstaasvisserij. Wie de jeugd heeft, heeft de toekomst en ze vinden het terugzetten van snoek, ook kanjers, de meest normale zaak van de wereld. Ja, die oude meeneem mentaliteit kent de jeugd niet. Gelukkig!!

Nog steeds mijn favoriete molens, de Abu 505 en 506. Ik moet minstens 200 jaar worden om ze te verbruiken en wil er wel wat verkopen. Mail of bel maar.
Nog steeds mijn favoriete molens, de Abu 505 en 506. Ik moet minstens 200 jaar worden om ze te verbruiken en wil er wel wat verkopen. Mail of bel maar.
Nog even een twee keer teruggezette kanjer: de Abu snoek

Begin 80er jaren begon ik dus met het verzamelen van informatie van snoeken zwaarder dan 16 kilo. Deze gegevens werden gebruikt in het nieuwe boek “Pike and the Pike Angler” van Fred Buller dat aan Hugh Falkus, Richard Walker en een zekere Jan Eggers opgedragen is.

De inmiddels beroemde Abu snoek. Bovenste foto Ruud van Dort. Onderste Thijs Zwart
De inmiddels beroemde Abu snoek. Bovenste foto Ruud van Dort. Onderste Thijs Zwart

De eerste Nederlandse snoek voor de Big Pike List in dit boek werd op 7 december 1979 door Ruud van Dort in Plas Vechten bij Utrecht gevangen aan Abu Atom lepel. Deze volvette dame was 128 cm lang en woog 17,5 kg en werd netjes teruggezet. Ruud won met deze snoek een Abu droomreis. In hetzelfde water ving Thijs Zwart op 23 februari 1982 een kanjer van 18,5 kg aan een 18 grams Abu Ellips lepel en won daarmee ook een Abu dream trip.

Ik liet een jaar later de foto’s aan Neville Fickling zien die een wetenschappelijk onderzoek gedaan had naar het herkennen van snoeken aan de hand van de vlekken tekening. Hij bevestigde wat ik al vermoedde: het was dezelfde snoek die nu de bijnaam “de Abu snoek” kreeg. We zien dus dat terugzetten van snoek loont.

Snoekinstructiedagen voor de jeugd is schitterend, vooral als je samen met de jeugd een dikke 90er vangt, deze netjes met de kieuwgreep vast houdt, onthaakt en weer terug zet.
Snoekinstructiedagen voor de jeugd is schitterend, vooral als je samen met de jeugd een dikke 90er vangt, deze netjes met de kieuwgreep vast houdt, onthaakt en weer terug zet.

Jan Eggers

Lithium Ion accu voor de Hobie kayak!

Wanneer je eenmaal de trotse bezitter bent van een (Hobie) kayak en deze gaat voorzien van een fishfinder dan zal je simpelweg tevens ook een accu nodig hebben om het geheel van stroom te kunnen voorzien. Maar waar ga je deze plaatsen?  En wat is nou een geschikte accu voor de kayak? En hoe groot moet deze accu zijn?

Tekst en foto’s: Daniel vd Post

De grootte van een accu hangt volledig af van twee dingen.
  1. Welke type fishfinder gebruik je en hoeveel stroom vraagt deze?
  2. Hoelang zijn je visdagen?

Oftewel hoelang wil je dat de accu je fishfinder kan voorzien van stroom?

Daarnaast speelt gewicht ook een belangrijke rol in de hedendaagse kayak visserij. Tegenwoordig zie je de ‘ouderwetse’ zware loodaccu’s steeds minder, maar ze zijn nog wel te koop natuurlijk!

Voor iemand met bijvoorbeeld een wat kleiner budget is het zeker een goede optie. Die zal de extra kilo’s welke een loodaccu met zich meebrengt voor lief nemen.

De Lowrance HDS 9 Live
De Lowrance HDS 9 Live
Lithium Ion / Lithium Ion Polymeer (LiPo)

De opmars van de Lithium Ion / LiPo accu’s is ondertussen al een hele tijd aan de gang. Waarbij de prijzen door de jaren heen langzamerhand ook aantrekkelijker worden. Lithium Ion / LiPo accu’s wegen ongeveer 1/4 deel van een vergelijkbare loodaccu met dezelfde capaciteit. Waarbij je een Lithium Ion / LiPo accu t.o.v. een loodaccu bijna geheel kunt leeg trekken.

Waardoor je bijvoorbeeld met een 10 Ah Lithium Ion accu bijna net zoveel kunt als met een 20 Ah Lood accu. Het belangrijkste verschil tussen een Lithium Ion en een Lithium Ion Polymeer(LiPo) is de levensduur.

Een Lithium Ion Polymeer (LiPo) kan duidelijk meer laad/ontlaad cyclussen aan en heeft dus een langere levensduur. (De cijfers zijn als voorbeeld en geven een ruwe indicatie van de onderlinge verschillen tussen beide types accu.)

Lithium Ion accu voor de kayak.
Lithium Ion accu voor de kayak.
FPV-Power lithium Ion accu

Al jaren maak ik gebruik van diverse Lithium Ion / LiPo (Lithium Ion Polymeer) accu’s welke geregeld uit de golfkarretjes sector komen. Ondanks dat deze perfect werken ben ik altijd op zoek naar verbeteringen welke beter matchen met de visserij vanuit de kayak.

Wat ik bijvoorbeeld een minpunt vind zijn de blootliggende plus en min contacten op de meeste accu’s. Met als gevolg dat deze accu’s dan bijvoorbeeld in een droogzak geplaatst dienen te worden. Zodat water/vocht niet direct in contact kan komen met de plus en min pool van je accu.

Hobie zelf heeft een oplossing in de vorm van een plastic frame (aan je mastvoet) waar je accu’s in kunt plaatsen maar die zijn alleen geschikt voor accu’s met een kleine capaciteit.

In mijn zoektocht naar de ideale accu voor de kayak kwam ik terecht in Australië! Daar blijkt een bedrijf te zitten FPV-Power welke Lithium Ion accu’s heeft ontwikkeld. Welke 100% zijn gericht voor het gebruik door kayak vissers in de diverse Hobie kayaks.

Dankzij Berley Pro de perfecte manier om één of twee FPV Lithium Ion accu's in je Hobie kayak te monteren
Dankzij Berley Pro de perfecte manier om één of twee FPV Lithium Ion accu’s in je Hobie kayak te monteren.

Super populair in Australië

In Australië is het vissen vanuit een kayak nog vele malen populairder dan hier in Europa. Dus het is niet verwonderlijk dat dé oplossing juist daar te vinden is. Het zijn Lithium Ion accu’s welke in een waterdichte case zitten zonder open contacten!

Daarnaast zit er o.a. ook een inwendige shortcut (kortsluiting) beveiliging op welke automatisch inschakelt zodra er zich een kortsluiting plaats vind. Deze beveiliging schakelt zichzelf ook weer automatisch uit als de kortsluiting opgeheven word. Oftewel 100% veilig! En geen open contacten die kunnen corroderen/beschadigen bij intensief gebruik.

De FPV kayak lithium Ion accu met alle specs
De FPV kayak lithium Ion accu met alle specs

Een accu voor de moderne kayak visser

Het zijn vooral de details welke deze accu’s met toebehoren van FPV-Power zo geschikt maken voor onze hobby. Ze blijken na navraag razend populair onder de kayak vissers in Australië en ik ben er ook zeer over te spreken!

Ik heb mijn Hobie Outback welke uitgerust is met een Lowrance HDS 9 Live met Active Imaging Transducer. Uitgerust met twee parallel geschakelde Lithium Ion accu’s van 17.5 Ah.

Deze totale installatie met twee accu’s, brackets, berley pro plaat en kabel weegt slechts 2.25 kg, wat natuurlijk een grote plus is! De Lowrance HDS 9 Live verbruikt maximaal zo’n 40 Watt  bij 13.8 Volt wat overeenkomt met 2.9 Ampère aan stroom verbruik.

Kabel van FPV om de twee Lithium Ion accu’s parallel te schakelen. Oftewel 2.9 Ah per uur maal 10 uur vissen is 29 Ah aan maximaal stroomverbruik. Hoeveel de fishfinder dan in de praktijk daadwerkelijk verbruikt is lastig in te schatten.

Zeker als je bijvoorbeeld de helderheid van je scherm 1 standje lager zet dan het maximum scheelt dit al aanzienlijk in je stroomverbruik.

Kabel van FPV om de twee Lithium Ion accu's parallel te schakelen
Kabel van FPV om de twee Lithium Ion accu’s parallel te schakelen

Als ik dan twee van die FPV-Power Lithium Ion accu’s van 17.5 Ah parallel schakel ziet het er als volgt uit. 17.5 Ah maal 2 is 35 Ah bij (volgens de fabrikant)  12.8 Volt,  Als de fishfinder dan maximaal 40 Watt vraagt komt dat overeen met ongeveer 3 a 3.1 Ampère aan stroomverbruik.

Dus zelfs als je het maximale aan stroomverbruik rekent (wat in de praktijk zeker minder is) kom je nog aan ruim 11 uur. Vandaar de keuze om er twee te installeren, daar het zeer eenvoudig is om er twee te plaatsen en te koppelen tot één. Heb de maximale duur van de accu’s niet getest  maar ondertussen al wel dagen van 12 a 13 uur zonder problemen gevist.

Berley pro heeft een montage kit om twee FPV Lithium Ion accu's naast elkaar te monteren.
Berley pro heeft een montage kit om twee FPV Lithium Ion accu’s naast elkaar te monteren.
Dé perfecte oplossing om je accu te monteren

BerleyPro een ander Australisch bedrijf heeft hele mooie oplossingen voor accu’s en dan specifiek ook voor de Lithium Ion accu’s van FPV-Power. BerleyPro o.a. ook bekend van de diverse beschermkappen voor je transducer heeft een oplossing waar je van denkt waarom heb ik dat zelf niet bedacht.

Zij gebruiken het achterste ronde hatch van het ‘oude’ model Hobie Outback als opslagpunt voor je accu’s. Door middel van een rond plastic cover welke precies in je ronde hatch past. Waaraan je twee FPV-Power Lithium Ion accu’s kunt bevestigen met behulp van een rvs bracket.

Daarop inspelend heeft FPV-Power kabeltjes uitgebracht waarmee je de twee accu’s kunt koppelen tot één.  (parallel schakeling) Daarnaast hebben ze ook afdicht doppen welke je op de stekkers kunt draaien zodat er nooit water inkomt!

Superhandig natuurlijk wanneer je de accu’s ontkoppeld van de kabel die naar je fishfinder loopt. Dat je juist die kabel die dan los in je kayak ligt kunt afdoppen zodat (zout) water geen kans krijgt om je stekkers aan te tasten.

Er is vaak wel enig water in je Hobie kayak aanwezig van golven of spray dus dan is zo’n dopje ideaal! Ben je in het bezit van een kleine fishfinder en wil je slechts één lithium Ion accu plaatsen aan de mastvoet dan kan!

De twee FPV Lithium Ion accu's gemonteerd met de Berley Pro kit.
De twee FPV Lithium Ion accu’s gemonteerd met de Berley Pro kit.
Het zit hem in de details! super handige afdichtdop zodat er geen (zout)water in je stekker kan komen
Het zit hem in de details! super handige afdichtdop zodat er geen (zout)water in je stekker kan komen.
Ook voor het nieuwe model Hobie Outback toepasbaar

In het nieuwe model Hobie Outback ontbreek het achterste ronde luik (round hatch). Maar je kunt deze wel eenvoudig zelf installeren op de daarvoor aangewezen locatie.

Op dezelfde manier zoals velen jaren hebben gedaan met het monteren van het rechthoekige luik in de ‘oude’ Hobie Outback kayak. Waarschijnlijk hebben vele kayak vissers nog diverse van die oude ronde luiken ergens in de schuur liggen. Die dus nu mogelijk weer opgescharreld gaan worden en als zeer handig worden gezien. Grappig zoals dat door de jaren heen kan evolueren.

In de nieuwe Hobie Outback is het bij de aangegeven pijl mogelijk om een rond hatch luik te plaatsen.
In de nieuwe Hobie Outback is het bij de aangegeven pijl mogelijk om een rond hatch luik te plaatsen.
Het ronde luik (round rear hatch) geïnstalleerd in de Hobie Outback 2019.
Het ronde luik (round rear hatch) geïnstalleerd in de Hobie Outback 2019.

Heeft U nog vragen omtrent dit artikel of heeft U vragen over het vissen vanuit een kayak dan kunt U altijd een mailtje sturen naar info@danielsfishingexperience.com of een kijkje nemen op mijn website Daniels Fishing Experience.

Ultieme finesse met SPRO 7×7 Supreme Steelwire.

Onze wateren worden helderder. Zichtjagers als snoek profiteren hier duidelijk van. Zelfs de typische snoekbaars wateren van weleer leveren nu meer en meer snoek op… En vaak grote ook! Volledig terecht dus dat steeds meer roofvissers kritisch kijken naar hun onderlijnen materiaal, of je nu snoekvisser bent of niet.

Tekst: Yvo Bindels

Voor zulke vissen besteed je graag aandacht aan je onderlijn.
Voor zulke vissen besteed je graag aandacht aan je onderlijn.
Lees “Ultieme finesse met SPRO 7×7 Supreme Steelwire.” verder

The Dalsland Canal Expedition met Sean Wit en Frans van der Putte.

Vissen op gigantische snoek, 9 dagen in de wildernis in Dalsland, Zweden. Frans van der Putte en Sean Wit zijn op weg gegaan om het hele Dalslandkanaal te doorkruisen, meer dan 250 km met alleen een boot en twee tenten. Volg hun epische reis over meerdere meren, niet alleen in de strijd tegen regen, bliksem en harde wind… Maar bovenal, grote snoek!

Veel kijk plezier!

Jan Eggers 100 jaar snoeken in Nederland, deel 6

De geschiedenis van de snoekvisserij in Nederland beschrijven, is natuurlijk meer dan enkel en alleen het vissen op deze rover met de eendensnavel onder de loep nemen. Er zijn ook bestuurstechnische en politieke zaken die bepalen of we als snoekvisser aan onze trekken komen of juist beperkt worden in het uitoefenen van onze hobby. Vooral de politieke kant van de zaak is vaak moeilijk te begrijpen voor de doorsnee snoeker. Dat is niet alleen anno 2019 zo, en dan denk ik aan het door de politiek ingevoerde verbod op de levende aasvis. Lees “Jan Eggers 100 jaar snoeken in Nederland, deel 6” verder

Jan Eggers 100 jaar snoeken in Nederland, deel 5

De nieuwe visserijwet en meer aandacht voor de snoekstand. In 1954 besluiten zowel de Eerste als Tweede Kamer dat het omstreden Pachtbesluit Visrecht 1941, waardoor het o.a. verboden was viswater te verpachten aan sportvissers, niet zal worden verlengd en daarvoor in de plaats komt de gewijzigde visserijwet. Op 1 februari 1955 wordt de Kamer voor de Binnenvisserij geïnstalleerd door minister Sicco Mansholt en wordt ook deze gewijzigde visserij wet van kracht. Zowel de AHB als het CNHV zijn lid van dit orgaan. In De Nederlandsche Hengelsport van maart 1955 kan men lezen dat er een mijlpaal is bereikt en het recht van de sport op het pachten van viswater in de wet is vastgelegd. Lees “Jan Eggers 100 jaar snoeken in Nederland, deel 5” verder

Jan Eggers 100 jaar snoeken in Nederland, deel 4

Als je bezeten bent van het snoeken, dan……..
Als je bezeten bent van het snoeken, dan……..

In de eerste hoofdstukken heb ik de eerste 50 jaren van de 20ste eeuw behandeld en nu wordt de periode 1950 tot 2013 aan een snoek kundig onderzoek onderworpen. Zeer waarschijnlijk zal ik nu nog meer het volgende probleem hebben: waar moet ik wel over schrijven en waarover niet? Omdat ik het snoeken in de praktijk en de ontwikkeling van de snoekvisserij in deze laatste periode van zeer nabij heel bewust heb meegemaakt, zal ik zeer waarschijnlijk vele toch wel interessante snoekzaken niet kunnen noemen. Want zeg nu zelf, een dikke halve eeuw Nederlandse snoekgeschiedenis past niet eens in een boek, laat staan in enkele A-viertjes. Genoeg daarover, laten we nu kijken hoe in de jaren 50 op Esox lucius werd gevist. Lees “Jan Eggers 100 jaar snoeken in Nederland, deel 4” verder

Proefvaardag Orka Boten nu nog completer. Meld je aan!

Op zaterdag 31 augustus houdt Orka Boten een proefvaardag bij het Eiland van Maurik, niet ver van Tiel. Op deze dag zullen vier verschillende Orka boten voor de geïnteresseerden in het water liggen om proefvaarten mee te maken.

Lees “Proefvaardag Orka Boten nu nog completer. Meld je aan!” verder

Daan Verbruggen keert terug bij Abu Garcia/Berkley!

Abu Garcia en Berkley hebben zich versterkt met niemand minder dan Daan Verbruggen! Daan is geen onbekende voor deze merken, want de Amsterdammer droeg al eerder de kleuren van Berkley en Abu Garcia, maar maakte na 16 jaar de overstap naar Fox en Ultimate Fishing. Lees “Daan Verbruggen keert terug bij Abu Garcia/Berkley!” verder

Nieuwe webshop Nipro Hengelsport online. 15% korting aanstaande zondag!

Yes, onze nieuwe website is vanaf nu online. Mooier, sneller en met wel 5.000 hengelsportartikelen. Neem snel een kijkje op www.niprohengelsport.nl. Om dit te vieren geven we zondag 21 juli 15% korting op alle online aankopen in de webshop. Lees “Nieuwe webshop Nipro Hengelsport online. 15% korting aanstaande zondag!” verder