Mark Kuiper, ervaringen met de Lithium accu van Batterylabs

Lithium- of lithium-ionaccu’s (kortweg Li-ion) zijn tegenwoordig de stroombronnen van veel apparaten die we allemaal dagelijks gebruiken. Binnen de sportvisserij is het gebruik van Lithium ook aan een enorme opmars bezig. Deze accu’s hebben namelijk aanzienlijke voordelen voor ons vissers.

Toen ik een poosje geleden een nieuwe boot kocht was dat dan ook voor mij hét moment om over te stappen op Lithium. De voordelen zijn vooral te vinden in het gewicht en het kunnen leveren van een constant hoger vermogen.

Tekst en foto’s: Mark Kuiper

Mijn nieuwe set betreft een Orka Blackfish 500 Tiller met een 50Pk en een Minn kota Terrova 80lbs 24V boegmotor. Na me verdiept te hebben in de materie heb ik gekozen voor de Batterylabs 24V 62.4Ah MegaUMPF accu. Dit is een 24V accu, maar ze zijn er uiteraard ook voor 12V toepassingen.

BatteryLabs BV is een 100% Nederlands bedrijf en al 10 jaar, nationaal en internationaal, specialist op het gebied van accusystemen met extreme prestaties. Een degelijk bedrijf met bevlogen mensen met heel veel verstand van deze moderne accu’s en techniek. Nu ik er een poos mee gevaren en gevist heb zal ik mijn bevindingen in dit stukje met jullie delen.

Batterylabs 24V 62.4Ah MegaUMPF accu en lader die ik gebruik.
De Techniek

Eerst even iets over techniek. Lithium accu’s zijn opgebouwd uit parallel- en in serie geschakelde Li-ion cellen die samen met het BMS de accu vormen. Iedere cel is gemiddeld 3,7 Volt. Mijn accu heeft 7 in serie geschakelde cellen en geeft dus 25,9Volt af. Dat is meer dan 24V, maar dit geeft geen problemen. Als je namelijk kijkt naar een volgeladen loodaccu systeem (ca. 28.8V) zit je nagenoeg aan dezelfde spanning van een volgeladen lithium-ion systeem (ca. 29.4V).

Bovendien houdt het BMS de veiligheid in de gaten. Het correct en veilig samenwerken van de cellen wordt geregeld door het BMS (Battery Management System). Het BMS in deze lithium accu balanceert de cellen en beschermt tegen overladen, te diep ontladen, te hoge temperatuur, kortsluiting en te hoge stromen. Het BMS regelt dus alle belangrijke zaken in de accu én zorgt ervoor dat de accu én je elektromotor veilig en beschermd zijn. Dat geeft mij een veilig gevoel zodat dat ik mij dus geen zorgen hoef te maken over storingen en schades.

Robuuste kunststof behuizing met stevige rubber randen.

De accu heeft een robuuste kunststof behuizing met stevige rubber randen. De rubber randen zorgen dat de accu lekker stevig staat en niet schuift. Hij is voorzien van verzonken accupolen (M5) voor aansluiten van je motorkabels. De aanwezige capaciteit kun je makkelijk aflezen met de LED-indicator. Opladen kan via de ingebouwde XLR plug. Deze plug kun je overigens ook nog eens gebruiken voor randapparatuur. Ik doe dat niet, maar het kan.

Het Gewicht

Het eerste wat direct opvalt aan een Lithium accu is het enorme verschil in gewicht met conventionele semitractie loodaccu’s. Per kg gewicht kan een Lithium accu veel meer energie opslaan dan een Loodaccu. Mijn loodaccu’s (2 x 105Ah semi tractie) wogen bij elkaar meer dan 60kg! Mijn huidige Lithiumaccu weegt daarentegen slechts 10,7kg. Dat is 50kg besparing!!

Dat ervaar je alsof er qua gewicht zowat een persoon minder in de boot meevaart. Mijn boot reageert veel directer op het gas, komt sneller in plané en vaart uiteraard harder. Bovendien is het benzineverbruik lager wat ook heel mooi meegenomen is uiteraard. Dit lagere gewicht is daarnaast ook heel positief voor het totaal gewicht van je set wat je moet traileren en wat je met de auto voort trekt. Ik laat mijn accu’s altijd in de boot staan, maar ik kan me voorstellen dat voor mensen die na een visdag de zware accu’s uit de boot moeten nemen, om ze te laden, dit veel lagere gewicht ook een enorm voordeel is.

De accu in de Blackfish 500 Tiller.
Prestaties

Een ander verschil van een mijn nieuwe lithiumaccu met de loodaccu’s die ik altijd had is het verschil in prestaties. Ook op dat gebied heb ik grote voordelen ervaren. De prestaties van een loodaccu gaan bijvoorbeeld omlaag naarmate de accu leger raakt. Dan merk je bijvoorbeeld tijdens het vissen dat je ‘s ochtends met volle accu’s veel power hebt waardoor de motor op stand 2-3 perfect de gewenste bootsnelheid geeft. Na een poosje vissen moet je voor dezelfde prestatie de motor een tandje harder zetten en aan het einde van de dag staat de motor al op stand 5-6 of hoger om nog dezelfde snelheid te halen. Dit heeft te maken met het “Peukert effect”.

Na 1 dag vissen nog genoeg power!
Peukert effect

Peukert effect is het beste te begrijpen door te beseffen dat de genoemde capaciteit op een accu RELATIEF is. Op lood accu’s staat vaak naast de capaciteit in Ah ook nog een tijdsindicatie, bijv. 105Ah 20h ; dit betekend dat wanneer je de accu ontlaad in 20uur tijd (voor een visser super langzaam dus), je er 100Ah uit kunt halen. Echter, wanneer je dit sneller doet, bijvoorbeeld je accu leeg in 10h, is de effectieve capaciteit ineens veel lager, bijvoorbeeld maar 90Ah of minder. En dát is het Peukerteffect; ofwel, hoe hoger de stroom die je trekt, hoe lager de capaciteit van de accu is.

Bij lithiumaccu’s is dit Peukert effect zeer klein (lage peukert exponent) Dit Peukert effect heb ik nu dus niet meer met mijn Batterylabs accu. Van ’s ochtends tot ’s avonds blijft de accu een gelijk vermogen afgeven. Of de accu vol is of half leeg is maakt geen enkel verschil. Pas als de accu leeg is zou hij stoppen met vermogen leveren. Tot dat moment geeft hij vol power als ik dat wil. En dát is de reden dat je met een Lithiumaccu met minder Ah toch minimaal net zo lang kan varen dan een loodaccu met op papier méér Ampere. Het Peukert effect dus…

Ik heb gekozen voor de 62,4Ah 24V versie.  Vaak kreeg ik de vraag of dat niet te weinig is omdat we gewend zijn om 105Ah te gebruiken als het om loodaccu’s gaat. Ik kan met mijn hand op het hart zeggen dat ik in een visdag de 62,4Ah nog niet leeg gekregen heb.

Met een druk op de knop zien hoeveel de accu nog geladen is.

Meestal is de accu na een lange visdag na snoek/snoekbaars visserij bij mij ongeveer half leeg. En als ik op zwaar stromend water vis is de accu voor driekwart leeg. Nu moet ik erbij zeggen dat ik niet trol met mijn elektromotor. In dat geval zal de keuze voor 84Ah misschien beter zijn, of om een tweede 62,4Ah accu parallel te schakelen, want ook dat is zonder problemen mogelijk.

En hier doen we het allemaal voor!

Kortom, ik ben echt heel tevreden over mijn Lithium accu. De voordelen van de enorme gewichtsbesparing en het leveren van constant vermogen maakt dat ik echt niet meer anders wil. Doe er je voordeel mee als je toe bent aan een nieuwe accu.

Wil je meer info over de Lithium accu’s van Batterylabs? Check de website of stel je vragen tijdens de Hengelsport en Visbotenbeurs in Utrecht aan de verdeler van Batterylabs – Orka Boten.

Jan Eggers 100 jaar snoeken in Nederland, deel 7

De ontwikkeling van vergunning van de beroepsvisser naar VISpas ging in vele stappen maar het werd steeds beter voor de snoekvissers.
De ontwikkeling van vergunning van de beroepsvisser naar VISpas ging in vele stappen maar het werd steeds beter voor de snoekvissers.
Lees “Jan Eggers 100 jaar snoeken in Nederland, deel 7” verder

Jan Eggers 100 jaar snoeken in Nederland, deel 4

Als je bezeten bent van het snoeken, dan……..
Als je bezeten bent van het snoeken, dan……..

In de eerste hoofdstukken heb ik de eerste 50 jaren van de 20ste eeuw behandeld en nu wordt de periode 1950 tot 2013 aan een snoek kundig onderzoek onderworpen. Zeer waarschijnlijk zal ik nu nog meer het volgende probleem hebben: waar moet ik wel over schrijven en waarover niet? Omdat ik het snoeken in de praktijk en de ontwikkeling van de snoekvisserij in deze laatste periode van zeer nabij heel bewust heb meegemaakt, zal ik zeer waarschijnlijk vele toch wel interessante snoekzaken niet kunnen noemen. Want zeg nu zelf, een dikke halve eeuw Nederlandse snoekgeschiedenis past niet eens in een boek, laat staan in enkele A-viertjes. Genoeg daarover, laten we nu kijken hoe in de jaren 50 op Esox lucius werd gevist. Lees “Jan Eggers 100 jaar snoeken in Nederland, deel 4” verder

Jan Eggers, nog meer vreemde snoe(k)shanen, deel 11 Kleur bekennen!

Ray Beck met de eerste silver pike die ik ving.
Ray Beck met de eerste silver pike die ik ving.

In de vorige aflevering zat een foto van een z.g. silver pike en de reden dat deze snoek mee mocht doen kwam doordat hij in heel korte tijd twee lepels te pakken nam. Dit keer mag hij nog een keer meedoen omdat hij een afwijkende kleur en schubbenpatroon heeft. Van Amerikaanse biologen had ik al een keer gehoord dat het hier gaat om een mutatie, of moet je mutant zeggen ging. We hebben het dan over een snoek waarbij erfelijke eigenschappen via het DNA veranderd zijn en deze zilversnoeken hebben een basiskleur die varieert van metaalachtig blauw, hij wordt ook wel blue pike genoemd, tot metaalachtig groen en soms zelfs geheel zilverachtig. Lees “Jan Eggers, nog meer vreemde snoe(k)shanen, deel 11 Kleur bekennen!” verder

Jan Eggers, nog meer vreemde snoe(k)shanen, deel 8 prooivissen

Dit snoekje greep de 25 cm Grandma
Dit snoekje greep de 25 cm Grandma.

In aflevering 7 heb ik het gehad over allerlei prooivissen, vooral de grotere en te grote exemplaren, die vriend Esox naar binnen probeert te werken. Ik kom nu tot de conclusie dat ik nog wel een aantal interessante foto’s heb die bij dit onderwerp passen. Ik zal daar een lijst van maken en dan kan ik daar nog wel de nodige tekst bij maken en ik begin heel gemakkelijk bij het begin.

Mijn dreg zat in de staart van deze half verteerde whitefish en ik trok hem tijdens de dril uit de snoek zijn maag..
Mijn dreg zat in de staart van deze half verteerde whitefish en ik trok hem tijdens de dril uit de snoek zijn maag..
Hier begint het, paaiende snoek.
Hier begint het, paaiende snoek.
Als de dooierzak leeg is, beginnen ze zelf prooi te zoeken.
Als de dooierzak leeg is, beginnen ze zelf prooi te zoeken.

Jonge snoekjes zijn gek op elkaar
We weten allemaal, neem ik aan, dat kannibalisme bij snoek al heel kort nadat ze uit het eitje gekomen zijn en vrij rond zwemmen, plaats vindt. Stop 50 of 100 kleine snoekjes in een aquarium, geef ze volop watervlooien en dergelijke te eten maar je zult toch zien dat ze elkaar opvreten. Zou je er niets aan doen, houd je waarschijnlijk maar een of misschien 2 of 3, snoekjes over. Ze maken er echt een groot slagveld van. Misschien is slachtveld beter.

Ze lusten elkaar rauw!
Ze lusten elkaar rauw!

094

Hap slik en weg.
Hap slik en weg.

Vandaar ook dat jonge snoek niet in vijvers wordt gekweekt tot ze 20-30 cm groot zijn maar al uitgezet als ze nog maar een paar cm zijn. Ik heb dat uitzetten in het verleden vaak gedaan in het gebied rondom De Vlietlanden en met een klein netje schepte je een aantal snoekjes uit een grote ton en zette die al varend uit, liefst in de buurt van veel waterplanten. Ook werden er altijd een aantal in een aquarium gedaan en zagen we met eigen ogen hoe ze elkaar naar het leven stonden.

Interessant vond ik het ook om te zien dat bepaalde dominante exemplaren binnen een jaar naar een lengte van ca. 50 cm uitgroeiden. Maar daarna was het gebeurt met de snelle groei. Dan gaat deze aquarium snoek hormonen produceren die remmend werken op de groei en een metersnoek uit een aquarium halen zal niet gebeuren.

Snoek houdt van kikkerbilletjes.
Snoek houdt van kikkerbilletjes.
Kikkers en muizen staan ook op het menu

Als ik al struinend met de spinhengel per dag vele kilometers in de polder maak, gebeurt het nog wel eens dat er vlak voor je voeten een kikker in het water springt. Heb je geluk, zie je soms op hetzelfde moment dat een snoek die kikker arresteert en zo een afwisselend maaltje heeft. Ik heb het een keer meegemaakt dat ik dit zag gebeuren, meteen mijn spinner langs die plek trok en tot mijn grote verbazing die snoek met de kikker nog in zijn bek ving.

Een muis is meer een tussendoortje voor een snoek.
Een muis is meer een tussendoortje voor een snoek.

De Italiaanse gastvisser die ik mee had, kon daarna mooi een foto maken. Ook ving ik een keer een snoekje waar een nog onbeschadigde muis in de bek zat, wederom een bewijs dat ze haast alles pakken wat beweegt. In Canada hadden we in onze tenten en cabines wel eens last van muizen en er werden muizenvallen gezet waarin soms dode maar ook nog levende muizen zaten. De Indiaanse gidsen vonden het een sport om die nog levende muizen zwemles te geven en in de meeste gevallen zag je hoe een snoek ze van het wateroppervlak plukte. Als we een dode muis aan de dreg van een lepel hingen, was succes ook bijna altijd verzekerd.

De enige snoek die ik dankzij een dobber ving.
De enige snoek die ik dankzij een dobber ving.

Ik schreef al eerder dat de weinig kleine snoeken, denk aan 60 cm en kleiner, een groot risico liepen gepakt te worden door hun grootmoeder. Heel wat keren heb ik meegemaakt dat tijdens de dril van een kleine snoek een grote snoek aan de staart ging hangen en pas op het allerlaatste moment los liet. De voedsel nijd is daar veel groter dan in ons landje waar het barst van de prooivis. Vooral als je met oppervlakte kunstaas viste, zag je hoe vanuit diverse richtingen snoeken full speed op deze mogelijke prooi af kwamen, Ik blijf dit de mooiste manier van kunstaasvissen vinden.

Trouwens ook als we met dood aas in de stroomversnellingen van de Taltson rivier visten, kon het gebeuren dat een snoek meer interesse had voor de dobber dan de aasvis. Ik heb een keer een snoek op die manier daadwerkelijk gevangen. Toen de dobber tussen de kaken zat, wikkelde de snoek zich in de lijn en kon ik hem landen.

De walleye die door verschillende rovers gepakt werd.
De walleye die door verschillende rovers gepakt werd.
Deze walleye was een prooi van diverse rovers.

Over alle interessante gebeurtenissen in het noorden van Canada kan ik boeken vol schrijven. Alleen vermoed ik dat veel lezers het niet geloven. Dat deed wijlen Kees Ketting al niet toen ik een keer schreef dat 100 grote snoeken per man per visdag niets bijzonders was. Dat was onmogelijk schreef Kees. Ik heb toen maar niet verteld dat Rob Jansen in 23 uur vissen zo’n 250 snoeken, en nog wel vissend vanaf dezelfde plek, ving waaronder 51 metersnoeken. Een speciale geschiedenis wil ik de lezers echter niet onthouden. Ik viste die dag samen met Henk Bruis Sr., ja die uit Boxmeer en op een gegeven moment ving Henk een mooie snoek waar de staart van een ca. 40 cm lange walleye uit de bek hing. Onze Indiaanse gids Steve haalde de walleye uit de snoekenbek Foto gemaakt en beide teruggezet.

031

De snoek ging met honger de diepte in, de dode walleye bleef drijven en al snel kwam een grote meeuw op dit gratis voedselpakket af. Het eerste dat zo’n meeuw doet is de ogen er uit pikken en vervolgens de nodige kreten geven waar andere meeuwen op af komen. En niet alleen meeuwen, ook een golden eagle, steenarend op zijn Nederlands, kwam op de commotie af en wist even later de walleye van de meeuwen af te pakken en er mee de lucht in te gaan. Deze steenarend was zo stom om ook vreugdekreten uit te stoten en daar kwam de bold eagle, de grote Amerikaanse zeearend weer op af. Het was een gekrijs van jewelste en we legden onze hengels neer om dit luchtgevecht met als inzet een volledige maaltijd, goed te volgen. Echt schitterend en op een gegeven moment liet de steenarend de vis los. De zeearend liet zich ook als een baksteen vallen en wist met zijn grote klauwen de walleye in de lucht te pakken. Vervolgens zagen we hoe hij koers zette naar zijn nest met een paar jongen die wel raad wisten met deze prooi die onderweg heel wat meegemaakt had.

De 64 cm kwabaal hing uit de bek toen hij de lepel pakte.
De 64 cm kwabaal hing uit de bek toen hij de lepel pakte.
Een close up van de kwabaal.
Een close-up van de kwabaal.
Prooivis van dit formaat geeft geen problemen.
Prooivis van dit formaat geeft geen problemen.
Nog wat laatste foto’s tot besluit

Ik geloof dat ik nog een aantal foto’s heb die met de maaltijden van de snoek te maken hebben en ik zal in de onderschriften wel wat nadere informatie geven. We hebben dus gezien dat een prooi niet gauw te groot is maar ik heb ook prima voorbeelden dat echt grote snoeken aan mini-aas gevangen is. Zo ving een zekere Rudolf Kriechbaum in Oostenrijk een snoek van 20 kilo aan 2 maden.

Voor de volgende aflevering heb ik een aantal leuke voorbeelden van snoeken die zonder aarzelen meerdere stuks kunstaas te pakken namen en daarmee gaan dan veel oude theorieën over snoekgedrag de prullenmand in.

Tijdens het onthaken van een 50 cm snoek, viel deze mini cracker uit de bek., pech gehad voor dit snoekje
Tijdens het onthaken van een 50 cm snoek, viel deze mini cracker uit de bek., pech gehad voor dit snoekje.
Grootmoeder hing lange tijd aan de staart van haar kleinkind.
Grootmoeder hing lange tijd aan de staart van haar kleinkind.
Nog eens nameten hoe groot die bek van grootmoeder was.
Nog eens nameten hoe groot die bek van grootmoeder was.

Jan Eggers

Jan Eggers nog meer vreemde snoe(k)shanen, deel 6

Op het moment dat ik deze regels tik, weet ik nog niet hoeveel foto’s van snoeken met gekke bekken er in deel 5 geplaatst zijn. Ik heb er geloof ik 15 van een onderschrift voorzien en daar kan ik niets meer aan veranderen, Ik had er echter nog een paar met een vreemde bek over en daarvan zal ik er nog een paar in deze aflevering meenemen. Het middendeel laat ik nog een tijdje met rust want daar heb ik zoveel foto’s van dat er zeker twee afleveringen van gemaakt kunnen worden en dan blijft dus alleen de staart over en daar krijg ik dan deel 6 wel vol mee.

Tekst en foto’s, Jan eggers

Zomaar twee gezwellen in de bek.
Zomaar twee gezwellen in de bek.
Kaakbreuk, in- en uitwendige gezwellen

Als ik met de kieuwgreep een snoek land, kijk ik eigenlijk min of meer automatisch in de bek van het dier. Een aantal keren per jaar zie je dan verrassingen in de vorm van een staart van een half verteerde grote prooivis, de staart met soms zelfs de pootje van een rat, mol of muis en ook al een paar keer een grote kikker. Maar als je tijdens het onthaken twee grote gezwellen tegen komt, schrik je een beetje en vraag je je af of de snoek er echt last van heeft. Het antwoord zullen we nooit weten al was het wel zo dat de conditie van deze snoek gewoon normaal was. Dat laatste was niet het geval bij de snoek waarvan ik 2 foto’s toegestuurd kreeg en een mail met nadere informatie.

Snoek met gebroken kaak 1e keer en 89 cm
Snoek met gebroken kaak 1e keer en 89 cm

Het ging hier om een snoek van 89 cm waarvan de onderkaak gebroken was en later, hoeveel later is onbekend, weer provisorisch aan elkaar gegroeid is. Een jaar later werd deze snoek op min of meer dezelfde stek weer gevangen maar bleek bij meting 2 cm korter, 87 cm dus te zijn. Wat verder duidelijk opviel was dat de conditie van deze “kruisbek” dit keer stukken slechter was. Je kon echt spreken van een snoek die op zijn retour was en daarna niet meer gevangen is.

Dezelfde snoek 1 jaar later, nu 87 cm en slechte conditie.
Dezelfde snoek 1 jaar later, nu 87 cm en slechte conditie.

In de vorige aflevering noemde ik al het feit dat sommige gehaakte snoeken zichzelf verwonden door wild met hun kop heen en weer te slaan. Ook is er soms sprake van onkunde van de visser, een bepaalde onverschilligheid bij het onthaken of soms gewoon pech.

Een zeer gescheurde bovenkaak, oorzaak?
Een zeer gescheurde bovenkaak, oorzaak?

Bij de snoek van foto 4 weet ik niet precies hoe het kwam dat de bovenkaak zodanig gescheurd was dat een groot stuk nog maar aan een paar velletjes vast zat. De laatste foto van een vreemde bek laat een gezwollen oogkas zien en op de onderkant van het kieuwdeksel zien we ook nog een vreemde bulten. Ik ben nog op zoek gegaan naar een mogelijke ziekte maar heb niets kunnen vinden, helaas.

Oogkas en dikke.. Dit is niet moeders mooiste en ik vermoed dat dit nog maar het beging van de ellende is.
Oogkas en dikke.. Dit is niet moeders mooiste en ik vermoed dat dit nog maar het beging van de ellende is.
Helemaal geen staart.

De staart van de snoek, en dan vooral in combinatie met de rugvin en anaal vin, maakt dat een snoek in een fractie van een seconde een zeer snel schot voorwaarts kan maken en zo zijn prooi kan arresteren. Maar ook snoeken zonder staart kunnen zonder veel problemen een prooivis vangen, getuige de goede conditie van enkele exemplaren waarvan ik foto’s heb.

Tiemo Koopman met staartloze Friese snoek.
Tiemo Koopman met staartloze Friese snoek.

De eerst staartloze snoek komt uit Friesland en ik kreeg de foto als een soort vriendendienst van Tiemo Koopman uit als ik me goed herinner Wolvega. Tiemo verzamelt Rapala J-13 pluggen en was op zoek naar zo’n plug in de combinatie fluo –oranje buik, fluo-geel rug gedeelte met groene strepen. Kenners hebben het dan over de JE kleuren omdat deze plug in een Jan Eggers Selection kit zat voor snoek. Ik geloof dat de pluggen uit deze kits behoorlijk gezocht worden door verzamelaars want regelmatig krijg ik brieven en mails met de vraag of ze nog te koop zijn. Dan verwijs ik deze mensen naar Marktplaats en eBay want ik heb zelf niks meer. Maar goed, ik had nu gezien dat snoeken zonder staart bestaan en groter kunnen groeien.

Klaas Kuin met staartloze snoek
Klaas Kuin met staartloze snoek

Een paar jaar later vertelde vismaat Peter Nan dat we ook in West-Friesland snoekloze staarten hebben. Klaas Kuin, lid van het roemruchte snoekclubje “Het Onderlijntje” ving in een klein slootje bij Wognum ook zo’n vreemd exemplaar, nam er foto’s van en zette hem terug. Met als resultaat dat deze snoek een of twee jaar later opnieuw in dat slootje werd gevangen en er nog steeds zeer gezond uit zag. Ik geloof niet dat deze staartloze leden van de Esox familie, ik zag n.l. ooit in een Amerikaans blad en soortgelijke foto van een musky, een ziekte onder de schubben hebben. Ik vermoed dat ze zonder staart uit het eitje gekomen zijn of heel misschien dat op jonge leeftijd de staart is afgebeten of misschien door een schroef van een buitenboordmotor gekortwiekt is. Wie het weet, mag het me vertellen.

Snoek met Fin rot = vin rot
Heeft het een met het andere te maken?

Verder research naar mogelijke ziektes met staart of vinnen, leverde een ziekte me de naam vin rot op. Ik heb een foto van een snoek met een rottend gat in een anaal vin gevonden en vermoed ook dat de snoek met een bloedende rode staart, of wat daar van over is, aan deze ziekte, die door verschillende bacteriën veroorzaakt kan worden, lijdt. Al met al geen smakelijk gezicht en ik weet nog goed hoe de bloeddruppels uit de staart voor een smeer bende in de boot zorgde.

Er is nog een randje staart over maar toch in goede conditie.
Er is nog een randje staart over maar toch in goede conditie.

Ik weet niet of dat wegrotten van staart en vinnen snel gaat en of het dodelijk is voor de snoek. Ik vraag me daarom ook af of het mogelijk is dat deze ziekte stopt als de staart min of meer is verdwenen en je dan een soort gekortwiekte staart overhoudt zoals op de laatste staartfoto’s.

Deze snoek heeft een extra lange anaal vin.
Deze snoek heeft een extra lange anaal vin gevangen door Thijs vd Sanden.
De rest van de staart bij deze snoek uit Wervershoof is weggerot.
De rest van de staart bij deze snoek uit Wervershoof is weggerot.
Hij heeft nog maar een halve staart over.
Hij heeft nog maar een halve staart over.

Soms zie je nog wel eens snoeken die een rode, bloeddoorlopen staart hebben als gevolg van te lang uit het water zijn, en dan vooral in de zomer, bij het maken van foto’s. Dat is trouwens in de winter bij temperaturen onder nul ook snel het geval en ik heb er een foto’s van de staart van een snoek vol stress bijgedaan. Die snoek werd tijdens een filmsessie ijsvissen in Canada gevangen en werd continu met ijskoud water begoten om te voorkomen dat de slijmhuid bevroor bij 15 graden onder nul.

Het bloed bleef uit deze staart druppelen.
Het bloed bleef uit deze staart druppelen.
Deze snoek kwam uit een gat in het ijs en van de stress en koude werd de staart rood doorbloed.

De laatste foto’s van snoekstaarten zijn weer heel anders want ze laten een staart zien kort voordat deze verdwijnt in de flexibele slokdarm van een aalscholver. Er komen er hier in West-Friesland steeds meer, een direct gevolg van de grote concentratie aalscholvers die broeden op het kunstmatige eiland De Kreupel in het IJsselmeer net buiten Andijk en Medemblik. Ik heb al een paar keer meegemaakt hoe een zwarte zwerm van een paar duizend van die aalscholvers georganiseerd een paar plassen en groot kanaal bevisten. Wat mij betreft mogen ze vogelvrij verklaard worden.

Van mij mogen ze er in stikken.
Van mij mogen ze er in stikken.

Tot zover deze zesde bijdrage, Jan Eggers

Vangstberichten Visgids Biesbosch november.

Visgids Biesbosch is dé visgids voor Nationaal Park de Biesbosch. Met zijn snelle Lund visboot neemt gids Johan Struwe u mee naar de verste uithoeken van dit mysterieuze gebied, op jacht naar de grootste roofvis. Als fulltime visgids brengt Johan wekelijks vele dagen in het gebied door, en maakt de meest bijzondere momenten mee met zijn gasten aan boord! Lees “Vangstberichten Visgids Biesbosch november.” verder

Verse aasvissen bij doodaasbestellen.nl

Nog heel even wachten en dan gaat het doodaas seizoen helemaal los! Daarom is het ook nodig tijd om uw aasvissen in te slaan. Doodaasbestellen.nl levert een gigantisch groot assortiment aasvissen van de beste kwaliteit. Bestel ze nu! ALLE aasvissen op voorraad en snel geleverd. Inslaan maar! Lees “Verse aasvissen bij doodaasbestellen.nl” verder

De Quantum Yolo Pike Shad voor grote snoek.

Yolo Pike Shad

De Yolo Pike Shad is door Quantum ontwikkeld voor het vissen op grote snoek. In combinatie met lichte loodkoppen beweegt de Yolo Pike Shad verleidelijk met zijn hele lichaam en blijft hij zelfs bij een hoge inhaalsnelheid stabiel zwemmen.

 

De Yolo Pike Shad is verkrijgbaar in 3 verschillende lengtes 18, 22 en 30 cm.
Voor dit en nog veel meer ga je natuurlijk naar: www.zebco-europe.biz/nl

Druilerige 2e wedstrijddag Predatortour.

Ook de 2e wedstrijddag van de Predatortour 2018 is ten einde en de eindstrijd is ingezet. Het klassement is weer bekend en flink veranderd. Via de speciale Predatortour App blijf je ook morgen op de hoogte van de actuele vangsten en rankings.  Vandaag een zeer lastige druilerige dag met in de middag redelijk wat wind. Voor sommige teams weer een zware dag en andere vielen met hun neus in de …….snoeken. Zaterdag qua weer het zelfde als vandaag druilerig en bewolkt.

Video start dag 2

Video einde dag 2

“Op de bank met”
Zoals elke dag tijdens de Predatortour nodigen we een aantal teams uit om hun verhaal van de dag te vertellen. Zoals ook vandaag met de winnaars van de Predatortour in Zweden Sean Wit en Jesper Smorenberg. Iedereen vindt het leuk om even lekker met Frank van Vliet op de bank te zitten en hun verhaal te doen.

Daarna op de bank met Hendry Vis en Gerald Vierhout die gisteren de grootste snoek vingen van 130,5cm en vandaag de grootste snoekbaars van 89,5cm….gaan ze morgen voor de grootste Baars?

Grootste snoekbaars vandaag voor Gerald Vierhout

Martin Rep met een dikke snoek

De laatste op de bank was met Bas Halsema en Martin Rep die nog 1 baars nodig hebben van 35cm om over de de 600cm te komen. Zei wisten gisteren een mooi rijtje snoeken neer te zetten met een topvis van 120cm. Gaat het deze mannen lukken om de titel te pakken?

Grootste snoek vandaag

Het klassement na 2 dagen Predatortour

Zaterdag de laatste dag van De Predatortour 2018 waar alles echt nog open is. Wie gaat deze 2018 editie winnen? Blijf op de hoogte hier op Roofvisweb.nl…..tot morgen!