De weergoden zijn ons (vissers) de laatste weken niet goed gezind met na een kortstondige winterprik welke overigens in ZW Nederland beperkt bleef tot slechts een aantal nachtvorstjes. Is het vooral de hoge en snel veranderende luchtdruk in combinatie met regelmatig te veel wind om er überhaupt op uit te trekken die er voor zorgt dat het enigszins ‘moeilijk’ is om de vis achter zijn vodden te zitten.
Tekst en foto’s Daniel vd Post
Natuurlijk word er wel gevist, (waar een wil is..) op onder andere een voor mij nieuw stuk van het ‘Volkerak ‘ met diepe stukken waar onder andere de vertrouwde Fox Rage shads richting de bodem worden gestuurd en langzaam slepend worden aangeboden. Op dat ‘nieuwe’ stuk is duidelijk (kleine) aasvis te zien en denk bij mezelf hier moet het toch wel lukken om wat te vangen. Echter vele uren later zonder ook maar een enkele tik te hebben gevoeld en niets noemenswaardigs te hebben gezien op de fishfinder wat op de aanwezigheid kan duiden van een flinke dame ben ik mijn heil maar eens op het ondiepe gaan zoeken.
Wilde tenslotte ook weer beelden schieten met de ‘Waterwolf’ camera en dat gaat nou eenmaal beter op het ondiepe. Ook op het ondiepe gebeurde er helemaal niks noppes nada en na het thuis bestuderen van de opgenomen ‘Waterwolf’ data bleek er in ruim drie uur tijd slechts kortstondig één volger te zijn geweest van een klein snoekje.
Een waterig zonnetje boven de jacht gronden.
Taai dagje dus! Het middaguur was ondertussen al ruimschoots gepasseerd en de teller staat nog op een dikke nul als ik al slepend een talud zigzaggend aan het afvissen ben. Waarbij ik me dan weer bevind op het ondiepe en dan weer op ruim negen meter water als plots werkelijk waar echt vanuit het niets en om eerlijk te zien ook niet meer verwacht mijn steunhengel zonder camera dubbel slaat. Het is een ‘Westin Swim’ jerkbait in de zinkende 12 cm versie welke een dame heeft getriggerd om toe te slaan.
Dan ben je weken op het diepe aan het vissen met flinke lappen rubber en dan krijg je juist op een totaal ander aasje en andere omgeving een verwoestende aanbeet van een serieuze dame. Hmmmnn dat geeft te denken maar dat is voor later…, voel direct na de aanbeet en het zetten van de haak dat er een flink gewicht aanhangt. Voel ook zeer duidelijk in mijn hengel dat de dame in kwestie er alles aan doet om het kunstaas uit haar bek te schudden. En juist dat ‘kopschudden’ wil ik eigenlijk helemaal niet voelen aangezien het precies het moment is dat ze kan slagen in haar opzet om te ontsnappen.
Ik probeer dan ook om wat voorwaartse snelheid met mijn kajak te genereren zodat ze meer gaat zwemmen en duiken in plaats van te kopschudden en haar op die manier tevens ook kan uitputten. Dit blijkt echter een lastige opgave en bevind me al snel in een ronddraaiende beweging boven een sterke tegenstandster die regelmatig het diepe induikt maar ook met haar kop blijft schudden. Gelukkig zit ze goed voorin haar bek gehaakt en bij de eerste aanblik zie ik het al…dat is een beste vis. Durf geen foto te maken met de vis nog in het water daar ik haar niet op het laatst moment wil verspelen en grijp haar bij de eerste de beste mogelijk door middel van de kieuwgreep.
Een prachtige en vooral dikke dame maakt mijn dag helemaal goed , met 116 cm en een ‘lekker’ buikje is dit een schitterende vangst welke na een paar foto’s snel weer word terug gezet.
116 cm en klaar voor de winter… (welke winter ?)Nog niet de Queen maar wel een prachtige vangst.
Het is nog niet de Queen waar naar ik op zoek ben en eigenlijk zie ik deze vangst ook meer als een toevalstreffer maar het is wel erg lekker als je zo’n dame even kortstondig mag vast houden. Zo zie je maar dat zelfs op een taai dagje het plots totaal kan omdraaien en kan veranderen in een geslaagde dag met een prachtige vangst en een herinnering rijker.
Till the next adventure………
Heeft U nog vragen of suggesties die betrekking hebben tot dit artikel of heeft U vragen over het kajakvissen in het algemeen dan kunt U die altijd stellen door een mailtje te sturen naar daniel@yakfishing.eu
Met vriendelijke groet van YakFishing member
Daniel van der Post.
Een tijdje terug schreef ik een artikel over trollen op zijn Iers. Daarin haalde ik aan dat de winter de favoriete periode is van Herman Molenaar. Afgelopen januari wisselde ik van werkgever en had ik mooi de gelegenheid om zelf deze visserij te ervaren. Samen met vismaat Frans Provo trok ik naar Ierland voor een weekje trollen op Lough Derg. Hierbij een kort verslagje van de trip.
Tekst en foto’s: Frans Oomen.
De vissen zitten stevig in hun vel.
De omstandigheden waren niet makkelijk. Veel wind door een storing op de Atlantische Oceaan maakte dat we nog al wat slecht weer over ons heen gekregen hebben. Tja, dat is Ierland en dat weet je als je er naar toe gaat. In het begin van de week was de vis nog niet echt los. We vingen er wel enkele maar het was vooral moeilijk varen met de harde wind en de stroming veroorzaakt door de vele regenval.
Herman heeft ons 2 dagen gegidst. Op zulke dagen merk je wel de meerwaarde van een goede gids. Niet alleen is het lachen, gieren, brullen met hem maar tussen door leert hij je wel een hoop bij. Hoe kan het ook anders met vele tallen jaren ervaring op veel wateren in Nederland, Zweden en vooral Ierland. Ik ga niet in detail treden wat je er allemaal van kan leren op visgebied, daarvoor moet je het zelf een keer meemaken. Goed luisteren naar zijn adviezen, verhalen en opvoedkundige tips!
Een metervis voor Frans.Na regen komt…
Gaandeweg werd het vissen beter gedurende de week. Het weer klaarde steeds vaker op, er kwam al een metervis aan boord voor mijn vismaat en op onze 4e dag gingen ze echt los met maar liefst 8 vissen in de boot en een pak aanbeten. Vissen tot net in de 90 cm. Allen op dieptes gevangen tussen de 9 en 12 mt met diep lopende pluggen. Op een bepaald moment heeft Frans een kleine vis aan zijn steunhengel. Als ik de Hybrida aan zijn handhengel wil binnen draaien wordt die ook gepakt. Double hookup voor Frans.
Double hookup geeft wat te tillen.Kapotte handen voor Frans.
Ik gebruikte een kleine handheld GPS voor het bijhouden van mijn afgeviste stekken. Soms kan het lonend zijn om bepaalde stukken meerdere keren af te vissen. Met behulp van zo’n GPS kan je mooi je afgeviste route bijhouden. Omdat er op Lough Derg op het wijd nog al wat stekken met wat struktuur zijn kan je die gemakkelijk terug vinden.
Secuur trollen met de GPS.
In verband met de wind hadden we 1 dag uitval. De voorspellingen zijn niet altijd juist maar als er 10 beaufort wordt voorspeld kan het flink spoken op zo’n groot water als Lough Derg. Deze dag werd nuttig besteed door wat aan sight seeing te doen. Een tripje langs een aantal bijzondere plaatsen, pubs, winkels, restaurants en de East Clare lakes. Wat een mooie wateren zijn dat zeg! Daar gaan we op korte termijn werk van maken.
Op pad met Herman.Frans is in zijn element.
Donderdag zouden we vertrekken. Op het moment dat we in Hermans B&B aan het pakken zijn om die avond terug te rijden krijg ik een e-mail van Stena Line. De overtocht met de veerboot is gecanceld in verband met de harde wind. We kunnen pas over 2 dagen weg en hebben daardoor 1 dag extra vistijd gekregen. Op deze extra visdag mocht ik gelukkig mijn vis van de vakantie vangen. Een oersterke snoek van 1,01 mt. Alsof het zo moest zijn! Bedankt Stena Line!
Met dank aan Stena Line
De dagen na ons vertrek is Herman met zijn nieuwe gast Hans regelmatig op het water. Geen best weer hebben ze er op maar ik krijg wel dagelijks vangst berichten door van mooie vissen. Gelukkig voor hen begint het te lopen. In de week stuurt Hans me een berichtje dat hij het reuze naar zijn zin heeft en al wat sterke grote vissen gevangen heeft. Well done!
In het kort iets over materiaal. Je mag iets zwaardere trolhengels en handhengels gebruiken. De pluggen waar we mee vissen trekken behoorlijk hard aan je hengel en een te lichte hengel buigt direct krom als je er een joekel van een dieplopende plug aan hangt.
De toppers van deze vakantie.
Welke pluggen hoor ik je denken? Pluggen die minimaal 6 mt halen, liefst nog wat dieper en die bij flinke snelheid gesleept kunnen worden. Ze mogen best wel groot zijn. Denk hierbij aan oa:
• Hooker Jr
• Legend Perchbait
• Mania tackle Ernie (grootste maat)
• Hybrida B3 (kan je bij Herman in de shop kopen)
• Rapala Magnum met een stalen lip
Er zijn er vast nog meer maar met deze hebben wij actie gehad. Veel hoef je niet mee te nemen. Een plano doos met ca 10 pluggen is genoeg.
Op de Legend Perchbait.
Overleg voor je gaat even met Herman wat je denkt mee te nemen. Herman heeft een uitgesproken menig over materiaal en voor wat betreft het diep vissen met een beetje snelheid komt er wel het een en ander bij kijken op materiaal gebied.
In het voorgaande deel van deze Volkerak special beschreef ik al dat ik de grote shads (Fox Rage Pro natural classic 28 cm) wilde voorzien van een grotere staartdreg om het aantal missers terug te dringen. Naast een grotere staartdreg (maatje 1/0) heb ik de shads tevens voorzien van nog een extra treble haak welke ter hoogte van de buik is gemonteerd.
Tekst en foto’s: Danaiel vd Post
28 cm Fox Rage pro natural classic .
Waarom de extra treble haak in de buik? Na het bestuderen van de waterwolf beelden waarop duidelijk is te zien dat de snoek telkens puur de kop of in ieder geval de eerste helft van de shad aanvalt. Door dan juist een extra (treble)haak in dat voorste gedeelte van de shad te plaatsen zou de inhakings kans aanzienlijk moeten toenemen. Inmiddels zijn we een paar sessies verder en de resultaten liegen er niet om, doordat ik met vrij zware tot gewoon echt zware loodkoppen vis (tot wel 120 gram) hebben de extra haken geen of nauwelijks waarneembare negatieve invloed op de zwemactie van het rubber. Mis echter nog steeds aanbeten maar het zijn er wel duidelijk minder dan afgelopen weken waarbij het opvalt dat de meeste snoeken op de extra treble haak welke aan de buikzijde is geplaatst worden gehaakt.
De extra grote staart dreg lijkt weinig toe te voegen en zit er zelfs over te denken om deze in zijn geheel weg te laten. Waarom? Twee redenen eigenlijk de eerste omdat ik er gewoon weinig snoek mee vang en dan kan je hem net zo goed weglaten en de snoek zal (misschien) ook minder wantrouwend zijn door het ontbreken van deze haak ?? Dat is min of meer één reden de tweede en belangrijkste is doordat ik geregeld vrij diep tot serieus diep vis aanvankelijk waar de meeste aasvis zich laat zien wil ik geen bijvangst van snoekbaars hebben daar deze het misschien niet gaat overleven.
Ze worden groter! Fraaie dame van 97 cm ( de sterretjes is geen fotoshop maar een fout in de camera (instelknop stond niet juist)
Hoe diep vis je dan ? Door de beelden terug te kijken van de waterwolf camera viel het me al gauw op dat de grotere snoeken telkens van het diepe kwamen en dan heb ik het over 10 meter en dieper. Na dit verschijnsel diverse keren te hebben meegemaakt heb ik mijn visserij daarop aangepast en ben meer op het diepe gaan vissen, eerst tot een meter of 10 a 12 en de laatste paar keer nog dieper tot wel 20 meter! Nu begrijp je ook meteen waarom ik geen bijvangst van snoekbaars wil hebben, op zo’n diepte is het gewoon niet wenselijk om een snoekbaars te haken.
De eerste meter ( 103 cm) snoek van 2016 is binnen en gevangen op 18 meter diepte !!
Niet dat ik veel snoekbaarzen vang met een 28 cm shad maar in het voorgaande deel is te zien dat ze wel degelijk een shad van dit formaat pakken. ( die snoekbaars kwam overigens van 8 a 10 meter) Met het zakken van de temperatuur is ook de aasvis dieper gaan zitten en vind mijn visserij vooral plaats rond de diepere putten die het Volkerak rijk is, natuurlijk worden de ondiepe stukken en de taluds ook nog bevist maar veel valt er niet te beleven. (althans bij mij)
Vandaar dat er al gauw word uitgeweken naar de diepere delen, ga niet zeggen dat ze er massaal opduiken maar de laatste paar sessies komen er telkens mooie snoeken boven (nog) niet de enorme monsters maar wel exemplaren van rond de meter.
Nog een mooie al vrij dikke dame van net geen meter van het diepe geplukt.Het Volkerak ligt er weer prachtig bij.
Kijk er al erg naar uit naar wat de komende sessies gaat brengen, qua vangsten maar ook wat betreft de waterwolf data en waar de aasvis zich bevind en tevens wil deze jongen weer wat ‘nieuwe’ stukken van het Volkerak gaan verkennen. Het enige nadeel van het zo diep vissen is dat waterwolf camera niet echt mooi beeld materiaal oplevert. Het is er behoorlijk donker en de aanvallen en volgers zijn som lastig te zien toch heb ik wederom een video toegevoegd met leuk en interessant beeld materiaal. Waarvan trouwens het meeste is vastgelegd tot maximaal een meter of 10 diep.
Till the next adventure……..
Heeft U nog vragen of suggesties die betrekking hebben tot dit artikel of heeft U vragen over het kajakvissen in het algemeen dan kunt U die altijd stellen door een mailtje te sturen naar daniel@yakfishing.eu
Met vriendelijke groet van YakFishing member
Daniel van der Post.
Na het bestuderen van de toch wel opmerkelijke beelden van de ‘Waterwolf’ onderwater camera (klik hier voor het filmpje) zit mijn hoofd vol met vragen van, hoe is het mogelijk ? en vooral ook hoe kan ik de snoek dan wél triggeren om toe te slaan ? Is dit nou wat men noemt dressuur ? of zijn ze gewoon niet zo hongerig en komt het merendeel uit nieuwsgierigheid ff kijken?
Tekst en foto’s: Daniel vd Post.
Dressuur geloof ik eigenlijk niet in, zeker aangezien het feit dat het formaat kunstaas dat aan mijn onderlijnen hangt maatje XL is. Misschien eens kleiner kunstaas proberen ? of toch niet ? ben immers juist op zoek naar de Queen van het ‘Volkerak’, de echt grote dames en die zou je zeggen trigger je makkelijker met een flink stuk (kunst)aas wat de ‘moeite’ is om achteraan te zwemmen….
Eerste zonsopkomst van 2016!
Ben het nieuwe jaar qua vis intensiteit in ieder geval goed begonnen door drie dagen (1, 2, 3 Januari) achter elkaar te gaan vissen om zo een goed beeld te krijgen van de snoek visserij op dit mysterieuze water. Op twee van de drie dagen was het trouwens behoorlijk bikkelen door de stevig doorwaaiende wind maar ach…alles went. Het was me op de eerste dag al opgevallen dat er op een bepaald stuk beduidend meer aasvis was te zien dan elders op het Volkerak en dan weet je gewoon dat er roofvis in de buurt moet zijn.
Dit zijn de ‘bananen’ die ik graag zie!
Doordat ik graag meer opnames met de Waterwolf camera wilde maken werd er vooral slepend gevist op diverse waterlagen. Zeer ondiep tussen de inmiddels weer aangroeiende planten, langs de taluds naar het diepe toe, iets verder van het talud op een metertje of vijf maar ook een stuk dieper richting de tien meter en zelfs nog dieper richting de vijftien meter. Eigenlijk was het resultaat overal hetzelfde…. Op een klein snoekje na gebeurde er geen reet. Althans dat dacht ik.. (alweer!) ondanks dat het water vrij troebel is waren er weer meerdere volgers te zien, al waren het er echter wel een stuk minder dan de voorgaande keer. De dag erna wederom naar hetzelfde stuk water gegaan want ik wist inmiddels door het terug kijken van de ‘Waterwolf’ beelden waar de meeste volgers waren geweest. Dat was overigens weldegelijk op het gedeelte waar de aasvis aanwezig is, en dan denk je bij jezelf: ze liggen er wel degelijk!, nou dan moeten ze te vangen zijn ook …
Nou dat valt dus vies tegen! Heb deze dag veel langer op het desbetreffende stuk door gevist immers daar zat en zit nog steeds de aasvis en aannemelijk dus ook de rovers. Heb deze dag veel gevarieerd met kunstaas soorten en vooral ook met de snelheid ervan, van zeer traag 1 a 2 km/u tot aan ongeveer 4 a 5 km/u. Waarbij het toch vaak dezelfde aasjes blijken te zijn die de interesse opwekken van de snoeken echter qua vangsten liep het wederom niet over. Ja, één moddervette snoekbaars die voor een flink stuk rubber (28 cm) ging en twee snoekjes die op een Salmo plug klapten maar dat was het dan wel.
Fraaie snoekbaars die de XL size shad van Fox Rage wel zag zitten.
Ook op deze dag bij het terug kijken van de opgenomen beelden blijkt dat net als de dag ervoor dat de meeste volgers uit het diepe komen en dan heb ik het over ongeveer 7 a 8 meter en dieper. De snoeken die ik tegenkom op het ondiepe zijn vaak kleiner dan degene die van het diepe komen en dat terwijl het formaat van het geviste kunstaas hetzelfde is. Wat wel te denken geeft is dat er wederom een full speed aanval is geweest op een groot stuk rubber op diep water terwijl ik er niks van gevoeld heb, en dat terwijl ik de hengel toch echt in mijn hand heb!
Ok, de camera zorgt er wel voor dat de aanbeten iets minder duidelijk doorkomen maar je zou op ze minst iets gevoeld moeten hebben zou je zeggen of is het juist helemaal niet zo vreemd? Immers komen deze aanvallen vanuit de diepte en word je kunstaas als het ware opgetild met als gevolg dat je lijn een fractie van een seconde slap valt … althans iets beters kan ik niet bedenken. Zit er wel aan te denken om een iets grotere staartdreg te monteren al is dat best tricky daar deze al gauw weer je kunstaas actie negatief kan beïnvloeden.
Kwestie van uitproberen, kan het zwemgedrag van het kunstaas immers toch prachtig controleren als ik weer thuis ben. Op de derde dag was er veel minder vis te zien op de Lowrance HDS & Gen3 fishfinde. Ik zal er niet lang omheen draaien dat de eerste blank sessie van het jaar in de pocket is. Echter wel wederom wat volgers en een gemiste aanbeet op het ondiepe en toch ook weer wat grotere snoeken die ff kwamen kijken vanuit het diepe. En ja…. ook weer een full speed aanval gezien van een flinke dame die de treble haak mooi wist te ontwijken….hmmmmnn. Al met al hebben deze drie visdagen me heel veel waardevolle informatie opgeleverd maar misschien nog wel meer vragen.
Klein snoekje op Percy the Perch van Westin.
Qua vangsten was het belabberd maar heb wel het idee gekregen dat ik dichterbij kom bij het vangen van een mooie dame. De tijd zal het leren. Hopelijk luwt de wind een beetje zodat het ‘Volkerak” wat helderder word en ik jullie weer fraaie bewegende beelden kan laten zien zoals in het voorgaande deel van deze special.
Till the next adventure……..
Heeft U nog vragen of suggesties die betrekking hebben tot dit artikel of heeft U vragen over het kajakvissen in het algemeen dan kunt U die altijd stellen door een mailtje te sturen naar daniel@yakfishing.eu
Met vriendelijke groet van YakFishing member
Daniel van der Post.
Dit najaar ben ik met vismaten Nico en Frans naar Ierland geweest om mee te doen aan de Predatortour Ireland. De verslagen van de wedstrijd heb je hier op Roofvisweb kunnen lezen. Een van onze tactieken was trollen op open water. Wat, hoe en waarom lees je hieronder.
Tekst en foto’s: Frans Oomen
Laat ik beginnen met te stellen dat het trollen op open water zoals dat in Ierland gebeurd anders is dan we in Nederland gewent zijn. Trollen op zijn Hollands ongeveer 20 meter achter de boot is bij mij in het verleden niet echt succesvol gebleken in Ierland.
In 2010 viste ik met vismaat Nico voor het eerst in Ierland. We verbleven bij Herman Molenaar (www,fisherman.nl)en deden mee aan de 2010 versie van de Predatortour Ierland. Onze resultaten waren er niet echt naar. Weinig voorbereiding en domme pech maakte dat we niet goed gevist hebben. Op onze laatste dag op Lough Derg passeerde Herman ons. Hij was 2 mannen aan het gidsen die ook in zijn B&B verbleven.
Goed geluisterd naar Herman
Herman had er de gang aardig in hangen en viste ver achter de boot. Op het einde van de dag vernamen we dat ze 6 vissen hadden. Dat gaf te denken voor het vervolg.
In 2014 deden we weer mee aan de Predatortour Ireland, Hermans eigen versie van het evenement. Met de kennis van 2010 op zak en een betere voorbereiding lukte het ons nu wel om onze vissen te vangen. Het vangen van snoeken leek in eens een minder moeilijke opgave en uiteindelijk hadden we onze snoeken, baarzen en een forel. We deden dus mee voor de prijzen. De 7e prijs was voor ons . Een weekje naar Boyle bij Angling Services Ireland, beschikbaar gesteld door Bodo Funke.
In 2015 viste we opnieuw de Predatortour Ireland. In het voorvissen kwamen er weer de nodige visen in de boot. De wedstrijd zelf stond voor ons in het teken van kleine vis. Kaartje compleet maar niet genoeg centimeters. Na een toffe week bij Herman gingen we door naar Bodo Funke in het mooie Boyle (www.anglingservicesireland.com).
De meren in deze omgeving (Lough Key, Lough Gara en Lough Arrow zijn heel anders dan het immense Lough Derg. Kleiner, overzichtelijker maar ook met ongelofelijk veel mogelijkheden. Op met name Loug Key hebben we ook een paar dagen noodgedwongen moeten trollen. Harde wind maakte boot controle, zelfs met de Marcraft van Nico ontzettend moeilijk. Daar komt bij dat er ook hier trollend heel goed vis te vangen was. De tactiek was nagenoeg gelijk aan die op Lough Derg.
Uit de gesprekken met Herman, Bodo en Dermot Ogle blijkt dat zij echt een voorkeur hebben voor de koude tijd. Het hele jaar door is er wel een vis te vangen op open water maar hartje winter (niet de tijd dat wij aan een buitenlandse vistrip denken) is echt een toptijd. Zeker voor de grotere vissen.
De winter is een toptijd voor grote Ierse snoeken.
Hoe gaan we te werk?
Open water betekend veelal diep water in deze streken. 10 meter is zo’n beetje gemiddeld. Boven dieper water kan ook maar bij ons bleek dat de meeste aanbeten op te leveren. We trollen op een snelheid die iets harder is dan stationair. Af en toe een klein beetje gas bij geven en dan weer vertragen.
Met ver achter de boot bedoel ik ook echt ver. De 20 meter die we in Nederland aanhouden is niets vergeleken met de Ierse methode. We werpen de pluggen bovenhands in, zo ver we kunnen en geven dan nog eens flink wat lijn bij 50 meter haal je makkelijk.
Die oude believers doen het nog steeds goed.
Bij diep water denken veel mensen ook direct aan diep lopende pluggen. Onze ervaring is dat juist die ondieper lopende grote pluggen het goed doen. Als het een meter of 4 diep loopt is meer dan genoeg. Welke pluggen hoor ik je vragen? Hieronder een paar die het voor mij goed gedaan hebben:
• Grandma 9” of Jakes in de zelfde maat
• Swim Whizz of Believers (liefst de 1 delige op het ondiepe oogje gevist)
• Salmo Fatso
• Strike Pro Magnum en Giant
• Joe Bucher Shallow raiders 7 en 9”
• Legend outcast
Bucher shallow raiders.Strike Pro giant en magnum.
Veelal grotere flankers dus zoals je hierboven kan zien. Swimbaits werken ook goed. Kleinere pluggen leverde niet zo veel op. Omdat het in open water is mag het wel een beetje opvallen en een grote plug doet dat nu eenmaal meer. Welke pluggen je ook kiest, zorg er voor dat je zeker weet dat ze recht lopen. Bij het versnellen krijg je dat pluggen de snelheid soms niet aan kunnen. Niets is zo vervelend als het binnen moeten draaien van al je lijnen met 2 of meerdere pluggen die in elkaar gelopen zijn. Test die vooraf even door kort achter de boot een plug mee te laten lopen en te kijken of hij bij een beetje snelheid recht blijft zwemmen.
Persoonlijke favoriet – Legend outcast.
Met rubber valt ook prima te slepen door te versnellen en te vertragen ga je meer verschil in diepgang krijgen omdat het zinkt. Heel interessant als je over een dropoff komt.
Wordt het echt koud, dan kun je voor een wat dieper lopende plug gaan. Denk dan eens een aan een Nilsmaster Invincible, Hybrida B3, een grote Ernie of een Strike pro magnum met een lange lip. Deze pluggen lopen stukken dieper wat soms nodig is als de vis diep zit.
Strike Pro giant.
Materiaal
Dergelijke pluggen zijn flinke jongens dus een hengel met een beetje body om ze weg te zetten is wel wenselijk. In verband met de afstand moet een hengel ook weer niet spijkerhard zijn. Taai is het juiste woord. Ik heb een St Croix Lipstick als steun hengel en mijn vismaat gebruikt een Avid inshore in de steun. Beide taai en genoeg body om een vis op te haken. Ook het wegzetten van een zwaar stuk kunstaas is geen probleem met deze stokken. Als handhengel gebruik ik een parabolische Lamiglas muskie stok. Eentje met veel steun in de ondergreep want de pluggen trekken hard aan je hengel.
Stevige hengels.
Het binnen takelen van kunstaas over zo’n grote afstand is een vermoeiend werkje. Kies daarom een reel met een redelijk trage overbrenging.
Onmisbaar voor het trollen met deze grote pluggen is een 2e steuntje waar je af en toe je hand hengel in kan zetten. Leg hem vooral niet neer als je nog aan het vissen bent! De aanbeten zijn snoeihard en niet te vergelijken met wat wij in Nederland kennen. Nico’s Marcraft heeft ook voor de persoon voorin een 2e steun. Geen overbodige luxe.
Handhengel even in de steun gezet.Grandma’s
Als leader kies ik 40 ponds 7 strand of 100 ponds fluor carbon. Deze laatste knoop ik altijd zoals je hier op Roofvisweb al eerder hebt kunnen lezen. Neem je leader niet te kort. De vissen, zeker de kleinere gaan soms rollen en dan kan het voorkomen dat je dyneema tussen de tanden van de snoek komt.
Bootcontrole
We vissen dus in open water. Kijk goed op de kaart of er niet iets van ondieptes op je traject liggen. Bochten maken en structuur volgen is eigenlijk uit de boze. Probeer zo recht mogelijke lijnen te varen. Een goede waterkaart is een onmisbaar hulpmiddel hierbij. Als je pluggen aan de grond lopen of in de planten is het ook om zeep en moet je weer alles binnen draaien met alle gevolgen van dien.
Mooie 90er boven diep water.
Je kan doorvaren zoals sommige dat doen maar persoonlijk vind ik dat niet handig. In Zweden wordt dit ook veel gedaan, doorgaans met een hele kerstboom aan hengels, planerboards, downriggers en weet ik wat al niet meer. Dat is bijzonder effectief maar niet mijn ding. Ik heb maar een enkele keer mee gemaakt dat een vis een andere lijn te pakken had in de dril.
Heb je eenmaal een productieve diepte te pakken, blijf daar dan op vissen. Als bepaalde stroken eenmaal vis opgeleverd hebben blijf je het best in die buurt vissen. Kijk ook goed naar je diepte meter. Als je veel aasvis ziet op je scherm en zeker de gekende “baarsbollen”, hou dan je stok maar goed vast.
Hou je stok maar goed vast als je dit ziet.
Nog een handige tip:
Beschikt je boot over een fronttroller met een ankerfunctie, steek deze dan in het water. Bij het varen tegen de wind in kan je de boot ankeren als je een aanbeet krijgt. Geen gekloot met sturen terwijl er een 3 hengels binnen moet draaien en de ander een vis staat te drillen. Zorg er voor dat je afstandsbediening binnen bereik ligt zodat de ander die altijd kan bedienen.
In de donkere dagen voor kerst gingen we nog maar eens op pad, één dag met Derk op veenwater en later die week een 2daagse met Stefan op groot water. Twee heel verschillende wateren die echter beide een goed bestand aan roofvis hebben. Die kleine kanaaltjes in de veengebieden heb ik vroeger veel aangedaan, het is een adembenemende wereld van riet en vergezichten. Je voelt je daar nietig als mensje en soms in de vroege uurtjes als de witte wieven rondspoken op het veen, krijg je spontaan een koude rilling alsof ze met haar begerige vingers langs je wang strijkt. Daar in het land van sages en verweerde koppen leeft nog de mystiek van weleer…Olde Grond…
Olde Grond!
Trollen met pluggen was het strijdplan van de dag, iets wat Derk niet veel doet. Saai een beetje rondvaren met een paar plugjes naast de boot…nee niet echt zijn ding. Ik wou hem echter laten zien dat die zienswijze compleet verkeerd is en dat het zeker een techniek is die je goed onder de knie moet hebben om mooie maar vooral grote vissen te vangen. Grote snoek op veenwater zal je nu denken … Ja grote, hele grote zelfs. Dikke zwarte veenmonsters want die zitten er zeer zeker. Heb er een soort van neusje voor wordt gezegd maar het spelletje is simpeler dan je denken zou.
Veen snoekjes.
Ik heb namelijk door schade en schande geleerd dat de grote snoeken van het veen pas laat op de dag jagen en dat je ze alleen kan vangen daar waar de grote brasem zit. En dat is ook meteen het moeilijke want alle high tech die wij mensjes bedacht hebben daar heb je helemaal niks aan op die wateren. Metertje water onder de boot en een bodem zo zacht als pudding. Nee, in die wereld moet je met je ogen werken. In de vroege ochtend kan je de brasem zien happen en draaien aan de oppervlakte en die kan je meestal vinden daar waar de meerkoeten zijn. Kleine details maken het verschil in dat roest bruine water en ik doe de hele dag niets anders dan naar die dingen kijken. En als ik die vind dan maak ik mijn stek net zo klein als de zones waar ik die situaties heb waargenomen. Maximaal twee van die stekjes kies ik uit en die vis ik heel secuur af…uur naar uur!
Die kleuren zo bijzonder.
Vertrouwen daar komt het dan op aan maat Derk keek me vertwijfeld aan op een gegeven moment. Op die andere stukken kregen we wel beet en nu zitten we al uren hier te vissen en er komt geen enkel tikje op onze plug. Ben je niet goed ofzo. Dat was eigenlijk zijn zo’n beetje zijn lichaamstaal. Ik Mompelde naar hem, wil je apen vangen of een grote? Maar vriend wie geduld heeft krijgt vanzelf zijn beloning hoor. Eindelijk in het laatste half uur voordat het donker werd kwam de verwoestende dikke beuk. Lomp sterk trok ze de lijn keer op keer verder van de spoel en Derkje hing er in extase aan…dit is een hele grote hoorde ik hem roepen terwijl die het gevecht aan ging. En verdorie….geen net dus maar hopen dat dit goed gaat riep die. Terwijl ik de boot mooi op zijn plek aan het houden ben roep ik naar Derk dat hij haar nu moet pakken want meer kansen komen er niet! Gelukkig in één keer vast en man o man, wat kan iemand van oor tot oor glunderen zeg. Een dikke vette goudbruine veenbuffel is zijn deel.
Victorie!
Mooi moment is daar als ze met krachtige slagen weer vertrekt, high five en de woorden Fish On galmen even door de stilte.in rap tempo de pluggen weer in het water want er is nog kans vandaag. Echter nog geen 3 minuten later hadden we weer zo een ongelofelijke dikke ros op de hengel. Ik zag haar even boven komen en roep dat deze nog veel en veel groter is! Je had dat gezicht moeten zien van die beste kerel…dat er zulke mooie grote vissen uit dit soort wateren te toveren waren.
Thuis op de grote plas!
En dan de twee dagen met Stefan op het grote water, de omstandigheden waren nu niet echt perfect te noemen. Windkracht 6 tot 7 zuid west…dus recht over de plas heen. Het plan om met aasvissen op het weid te gaan slepen kon gelijk aan de kant want met deze weersomstandigheden betekend het maar 1 ding wat echt funest is op dat water….onderstroom! Als je dat hebt dan kan je het shaken. De vis vliegt dan namelijk ver uit de zone het echte ondiepe op en dan kom je er niet meer aan. Dus haventjes hoppen was het enige wat we konden doen.
Vreugde is op zijn plaats.
Normaal is slepen met doodaas een hele goede tactiek in december echter dit jaar is alles anders. Warmte en veel wind, al weken en weken hetzelfde verhaal. De aasvisjes zijn het weid weer opgegaan en de snoekjes kuieren er mooi achter aan. Er is echter een kleine wetenswaardigheid en dat is dat er altijd snoeken binnen komen in de luwte van de haventjes om de nacht door te brengen. Korte aastijden zijn het echter wel, vroeg in de ochtend kan je de vertrekkende snoeken vangen en tegen de schemer kan je de binnenkomende snoeken opwachten.
Stefan zet de puntjes op de i!
Qua techniek maakte het niet zoveel uit, de dobber deed het net zo goed als de pencils. Ik mag altijd graag beginnen met een dobber en een pencil opstelling zodat je snel weet wat de voorkeur heeft die dag zodat je bij kunt zetten wat succesvol is.Wat opvallend was dat ze in de late middag duidelijk harder beten dan in de vroege ochtend. Dat kostte me nog een beste bak helaas. In de late middag sloeg ik namelijk aan met 6 tellen maar dan hadden ze hem al erg ver in de bek. In de ochtend was dat heel anders, ze waren sloom en de dobbers liepen traag weg dus toen ik mijn eerste aanbeet met 6 tellen aansloeg voelde ik een hele lompe vis kopschudden en BOEM….. eraf!! Vet zuur natuurlijk maar beter eentje minder dan geslikt.
Release is altijd een speciaal moment.
Sterk zijn ze wel want we moesten regelmatig aan de hengel gaan hangen om de gevaartes bij de palen weg te houden. Dus zorg voor stevige hengels met molens die een hoge inhaalsnelheid hebben en sterke gevlochten lijnen van 26/100ste. Al met al had ik liever op het weid willen vissen maar als de omstandigheden het niet toe laten is het altijd prettig om een plan B te hebben.
Want mooie grote sterke snoeken hebben we zeker gevangen. Prachtig werk hoor dat doodaasvissen, je dobber loopt weg en dan het op spanning brengen van je lijn. Het aanslaan en dan de dril als ze nog vol power zitten. Las laatst een stuk waar iemand zei dat doodaas vissen niet het echte werk was, werpend dan telde je mee… Ben ik het helemaal niet mee eens want of je nu werpend, trollend, verticaal of met doodaas op snoek vist, het is allemaal prachtig!!!!
Koekoek….
Laten we hopen dat we nog een beetje echte winter krijgen zodat we nog wat mooie dagen hebben, voor je het weet is het weer maart.
Daar doen we het voor!
Namens mijzelf en het team van Roofvisweb wil ik jullie via deze weg een hele fijne kerst wensen. Mogen voor het nieuwe jaar al jullie wensen uit komen met veel gezondheid en geluk!
Houd het dan nooit op? Het is misschien wel de grootste frustratie op dit moment van elke liefhebber die graag op het ruime sop vertoefd. Dé alsmaar doorwaaiende wind, want daar hebben we het dan over. Deze heeft er klaarblijkelijk zijn hobby van gemaakt om als het weekend aanbreekt net ff een tandje bij te zetten.
Tekst en foto’s: Daniel vd Post
6 Beaufort lijkt daarbij de nieuwe standaard te zijn, maar het weerhoud me er niet van om erop uit te trekken want : Waar een wil is , is een weg… of beter gezegd een ‘hobbelig Volkerak zeetje’. Het laatste weekend van November is deze jongen er dan ook een dagje op uitgetrokken gewapend met een…klein anker.
Al waait het nog zo hard, een zonsopkomst blijft altijd mooi.
Het idee was en zo is het ook uitgevoerd om deze keer toch naar de laatste planten resten te zoeken en daar de boel eens goed uit te werpen. Dit was alleen mogelijk met behulp van het anker, zonder dit hulp middel liep de driftsnelheid op tot 4 a 5 km\u en vloog ik in een rotgang over de stekken heen. Met het anker dat de kajak op zijn plaats houd kan de boel zeer nauwkeurig worden uitgegooid. Het leverde uiteindelijk vele golven én spray op, die over de kajak heen klapten (het kan er tegen maar nat word je..) en één snoek van tegen de 75 a 80 cm die een zeer traag geviste swimbait van Savage gear (19 cm swim and jerk) niet kon weerstaan.
Dé vangst van de dag.
Na een aantal uren met diverse aasjes op deze wijze gevist te hebben word de terugtocht aangevangen, waarbij de ZW 6 er voor zorgde dat het best ff duurde voordat de vellige haven in zicht kwam …pffft. Het half uur wat in de ochtend nodig was om de stek te bereiken duurde begin van de middag twee uur, maar het was het weer waard en toch lekker een paar uurtjes gevist.
Een week later…
Wederom een 6 Bft, ditmaal ga ik in een aangrenzend water er in om van daaruit wat luwte stekken te bevissen en eventueel het Volkerak zelf. Na een uurtje te hebben gevist waarbij er al wel wat aasvis concentraties te zien zijn maar niet in grote hoeveelheden besluit ik om het Volkerak op te gaan.
Door de vele regen van de laatste tijd staat er in het kanaaltje wat op het Volkerak uitkomt een beetje stroming en hierdoor ontstaan er mooie plekken waar een rover mooi kan liggen te wachten totdat er een hapje voorbij komt. Dit hapje in de vorm van een 20 cm lange Creeper komt voorbij en precies op de plek waarvan ik denk ‘hier kan best wat liggen’ klapt er een vis op. Geen snoek maar een fraaie snoekbaars (70+) blijkt de dader echter schiet deze jammerlijk los op het moment dat ze naast de kajak ligt. Eenmaal op het Volkerak aangekomen blaast de Zuidwester stevig door maar kan er wel degelijk kort onder de kant goed gevist worden. Ditmaal laat ik het anker voor wat het is daar de wind dusdanig hard door waait dat werpend vissen een beetje lastig is zodoende word er nu slepend gevist.
Na een uur klapt er met volle overgave een mooie snoek op de Creeper, deze dame lag duidelijk in een hinderlaag positie lag te wachten op een langskomende prooi. De sterke dame (98cm) doet goed haar best om zich te ontdoen van het stuk rubber maar uiteindelijk mag ze toch even op poseren voor de foto.
De Creeper van @rtbaits deed het hem weer.Sterke ‘Volkerak’ dame.
Na de dame veilig weer terug in haar habitat te hebben gezet word er verder gevist maar verdere actie blijft uit. Wel worden er een paar stukken rubber verspeeld aan wat onderwater obstakels welke er voorheen nooit lagen. Geen idee wat er ligt maar het zorgt er wel voor dat het een enigszins kostbaar dagje word. Afijn toch weer ff lekker uitgewaaid en als bonus nog een mooie snoek mogen landen. Ben benieuwd wat het volgende weekend gaat brengen….(zal wel iets met een 6 zijn zeker.. ;) )
Till the next adventure…
Heeft U nog vragen of suggesties die betrekking hebben tot dit artikel of heeft U vragen over het kajakvissen in het algemeen dan kunt U die altijd stellen door een mailtje te sturen naar daniel@yakfishing.eu
Met vriendelijke groet van YakFishing member
Daniel van der Post.
Zondag 22 November De dagen voorafgaand aan deze Zondag worden gekenmerkt door veel wind waardoor een trip naar het Volkerak er niet echt in zit. Toch word de tijd nuttig besteed daar er op de Vrijdag een pakketje word geleverd wat afkomstig is van de bekende Belgische Hengelsportzaak De Kock. Het betreft hier een bestelling van een aantal “Creepers” van het merk Artbaits (@rtbaits)
Deze flinke stukken rubber hebben mij het afgelopen jaar op vele wateren waaronder het Volkerak mooie snoeken en enkele snoekbaarzen opgeleverd zodat het vertrouwen in dit stuk kunstaas sterk aanwezig is. Ondanks de vele snoeken verkeren deze Creepers dankzij het bekende Mend-it reparatie middel nog in een redelijke staat. Echter doordat de dreggen aan de bovenzijde er zo vaak in en uit zijn gegaan is dit een dusdanige gatenkaas geworden dat het voorkomt dat ze tijdens de werpende visserij regelmatig loskomen.
De gatenkaas is enigszins zichtbaar maar net zoals bij echte kaas zit het meeste van binnen.
Maar…! kom er steeds meer achter dat het bekende motto van o.a. Berthil bos “less is more” toch wel erg belangrijk is, waarbij je het vooral jezelf een stuk eenvoudiger maakt door gewoon minder mee te nemen. Op rubber gebied beperk ik me dan ook tot slechts enkele soorten en kleuren waar ik vertrouwen in heb gekregen door de resultaten die er mee zijn geboekt. Afijn terug naar de Zondag…., Volgens de Windfinder app zou de wind iets afnemen naar een 4 a 5 Bft uit Noordelijke richting wat nog steeds redelijk winderig is maar wel goed te doen met de Hobie Outback kajak. De realiteit was echter compleet anders daar er verrassend weinig wind blijkt te staan en de wind die er is ook nog eens uit een Zuidelijke richting komt. De voorspelde regen/hagel buien zijn wel volop aanwezig en zorgen voor fraaie wolkenluchten en zo nu en dan een nat pak…
Dreigende luchten.
Doordat de (water)temperaturen in een rap tempo zakken gaat het afsterven van de laatste plantenresten nu ook snel en zullen deze binnen een paar weken vrijwel verdwenen zijn. Eenmaal op het water te zijn aangekomen besluit ik om eerst maar eens al trollend op zoek te gaan naar concentraties aasvis. Dit blijkt nog een lastige opgave en de (aas)vis is duidelijk on the move en zodoende verstrijken er de nodige uren zonder dat er veel te zien is op mijn Lowrance HDS7. Na uiteindelijk dan toch een stekkie gevonden te hebben waar wel degelijk iets te zien is wat voornamelijk tegen de bodem aangeplakt ligt maar waar ook enkele grotere ‘bananen’ te zien zijn. Besluit ik om dit gedeelte maar eens goed uit te gaan werpen met o.a. de Creepers.
Verzameling Creepers waarbij de 20 cm variant voor het werpen is en de 30 cm variant voor de slepende visserij is.
Ondanks dat er wel degelijk vis ligt krijg ik geen enkele reactie uitgelokt, jammer maar dat is vissen. Het geeft wel te denken waar de vis naar toe is vertrokken!, heb gedurende de (vrij korte) dag op slechts twee plekken wat aasvis concentraties gevonden maar vooral dus ook hele grote stukken water waar niks te zien was. Verwachte eigenlijk dat met het afsterven van de planten de concentratie aasvis op de diepere stukken naast de gedeelten waar de planten hebben gestaan wat makkelijker te vinden waren. Dat blijkt dus niet het geval, het is echt speuren naar kleine groepjes met (aas)vis waar je makkelijk zomaar aan voorbij vaart. Volgende keer gaat de (LSS-2) structure/ side-down scan transducer mee zodat het wat makkelijker word om de aasvis te lokaliseren. Het zal geen verrassing zijn dat deze Zondag een taaie dag bleek te zijn met slechts één snoek welke is gevangen tijdens het trollend zoeken naar de aasvis.
Mooi Volkerak snoekje.
Een fraai getekend exemplaar wat vol overgave voor een Salmo Perch plug ging, zorgde er in ieder geval voor dat er niet geblankt werd. Hopelijk zijn de weergoden me goed gezind de komende tijd daar de wind vaak een cruciale rol speelt in de stek keuze. Zeker op het Volkerak ben je erg afhankelijk van de wind daar er maar weinig beschutte plekken zijn.
Till the next adventure…….
Heeft U nog vragen of suggesties die betrekking hebben tot dit artikel of heeft U vragen over het kajakvissen in het algemeen dan kunt U die altijd stellen door een mailtje te sturen naar daniel@yakfishing.eu
Met vriendelijke groet van YakFishing member
Daniel van der Post.
Na weken van voorbereiding is het op zondagochtend 22 november dan eindelijk zover, de laatste wedstrijd van de Top Competitie www.baarsvisservanhetjaar.nl 2015 wordt gevist: De Arie Buth Memorial, met aansluitend de prijsuitreiking van deze competitie!
Om 6.00 uur komen Herman Vos en ik (Richard Pronk) bij elkaar om in de Langereis nabij Nieuwe Niedorp het parcours voor de 58 deelnemers uit te zetten. We hadden ervoor gekozen om drie stekken aan de oostkant en twee stekken aan de westkant uit te zetten. In tegenstelling tot vorig jaar was het nu afzien in de kou, sneeuw- en hagelbuien.
Vanaf 7.00 uur komen de eerste vissers aan bij Hengelsport Heerhugowaard, alwaar een ieder zich tegoed doet aan een verse kop koffie of warme chocomelk met een Petit Four die speciaal voor ons gemaakt en aangeboden is door bakkerij Jonker.
Na het openingswoord van Marcel Kok, vertrok een lange rij van zo’n vijftig auto’s met enthousiaste vissers, richting de Langereis.
Op deze koude natte zondagmorgen klinkt net even na 8en de toeter. Ik had de keuze gemaakt om met een iets zwaarder uitgelood verentuigje ( 5×9 styllood) te gaan vissen. Dit pakte goed uit. Ik wist hier 29 baarzen te vangen wat de hoogste op deze stek bleek te zijn. Gevolgd door Hennie de Boer met 26 stuks. Ook Jan Agenant en Peter Posthumus deden het hier goed en vingen er ieder 25.
Stek 2 lag in het verlengde van stek 1. Hier werd het ineens helemaal anders. Zo goed als het was op de 1e stek zo moeilijk was het hier. Ook na verschillende technieken en afstanden geprobeerd te hebben kwam er bij mij geen enkele baars boven. Alleen Ed Spijkerman was hier de uitschieter met 11 stuks en werd gevold door Frans Hogeterp en Gerrit de Wind met 6 stuks. Er waren nog 27 andere lotgenoten zonder vis.
Stek 3 lag weer in het verlengde van stek 2 net over de brug. Hier werden de vangsten niet echt beter. Slecht 26 man ving hier een visje. Mijn veertjes bleven ook hier weer onberoerd en kwam er geen vis boven. Nico Drost ving er hier nog 5 en Andre van Kleef wist er hier nog 4 te vangen. Zelfs na twee keer een 0 hield ik mijn koppositie samen met Hennie de boer die na het vangen van 2 baarsjes nu ook op 29 stuks kwam.
Stek 4 was over de brug links weer richting de AC de Graafweg tegenover de stekken waar we eerder gevist hadden. Gelukkig waren de vangsten hier een stuk beter en kwamen er bij mij 12 baarsjes op de kant. De topper was hier Andre van Kleef met een gigantisch aantal van 35 stuks en werd gevolgd door Sjaak van der Bliek, Nico Pronk en Ferdy Metselaar met 22, 21 en 19 stuks. Hierdoor nemen Andre en Ferdy de leiding over met 43 stuks en heb ik het nakijken met 41 stuks. Ik voelde dat de geschiedenis van vorig jaar zich zou herhalen als ik nu niet met een eindsprint zou komen. De bronzen ging toen net mijn neus voorbij.
De 5e en laatste stek lag precies tegen de AC de Graafweg. De oever was erg stijl en er stond weinig riet. Het was nog steeds erg koud en de vis aaste heel voorzichtig. Toch wist ik hier met mijn fijnste verentuigje met haakje 22 en het kleinste pinky die ik kon vinden 8 mini baarsjes te vangen. Pieter Oostwouder was hier de spekkoper met 16 stuks, gevolgd door Henk Roos, Gerrit de Wind en Paul Beerepoot met 14 stuks. Andre van Kleef ving er hier slecht 5 en Ferdy Metselaar 3. Hiermee pakte ik mijn eerste plek weer terug met 49 stuks en mocht ik de Bronzen Baars van Sven en Lars Buth in ontvangst nemen. 2e werd Andre van Kleef met 48 en 3e Ferdy Metselaar met 46 stuks.
1e prijs, Richard Pronk. Winnaar ABM 2015.
Bij de jeugd werd Perry Pankras kampioen met 23 stuks en 2e Lars Buth met 22 stuks. Sam Beerepoot werd 3e met 11 stuks en als hekkensluiter Sven Buth (5 jaar) met 4 stuks.
Perry Pankras 1e prijs Jeugd ABM 2015 Uitslag Arie Buth Memorial 2015
Dit jaar was de prijsuitreiking in de Prins Maurits te Nieuwe Niedorp. Hier stonden 3 rijkgevulde prijzentafels. 1 voor de dagprijzen, 1 voor de verloting en 1 voor de 43 klassement vissers van de topcompetitie.
Dit is mede mogelijk gemaakt door onze sponsors; Sportvisserij MidWest Nederland, Pure Fishing/ Berkley, Hengelsport Heerhugowaard, Nipro Hengelsport, Handy Fish, Welkoop ‘t Rijpje, Wild Bijzonder Vissen, Sportvisserij Mercuur (kottervissen), Ranzijn Tuin en Dier te Bovenkarspel, De Beet, Publishing House, Sfeer boerderij Jan Cees Lont Roofvogeltuin en roofvogelshow, Forellenvijvers de Zuilen, Hessing groente, Blanckendaalpark, De Burg Noord-Scharwoude, Esser Bloemen en Planten, brouwerij Dampegheest en Palingrokerij Vlug.
Na het uitreiken van de dagprijzen volgt de uitreiking van de top 43 van de www.baarsvisservanhetjaar.nl Winnaar Henk Roos, wint voor de zesde keer op rij deze zware competitie met slechts 13 punten over de beste 10 wedstrijden en mocht het felbegeerde bord in ontvangst nemen. Ook was er voor hem een rijk gevulde mand met een aantal lekkernijen en gesponsorde cadeaubon van 1 van de sponsors. Voor iedere klassement visser was er zo een mand. Deze keer was er niemand die het hem lastig kon maken en was er vroeg in de competitie bekend dat Henk weer kampioen zou worden.
1e prijs klassement, Henk Roos.
Andre van Kleef werd 2e met 52 punten, op de voet gevolgd door Jan Agenant met 53 punten. Ik wist me met mijn 1e plek van vandaag nog naar de 11e plaats te vissen. Door een aantal mindere en gemiste wedstrijden zit er voor mij niet meer in dit jaar. De top 25 heeft zich automatisch geplaatst voor het Nederlands kampioenschap 2016.
Vervolgens was er nog een mooie verloting en voor iedereen de bekende kerststol.
Klassement “De Baarsvisser van het jaar” 2015
Heeft u na het lezen van dit verslag interesse gekregen in het baars vissen, dan kunt u natuurlijk even langs Nipro Hengelsport te Sint Maarten voor advies of vis een keertje mee met 1 van deze wedstrijden. Op de site: www.niprohengelsport.nl is ook het een en ander te vinden van deze tak van vissen.
Na het toch wel onverwachts volbrengen van de zoektocht naar de ‘magische’ 50 cm baars begon het bij mij eigenlijk al snel te kriebelen om aan nieuwe uitdaging te beginnen. Het leuke van het gericht vissen op een bepaalde vissoort en zeker wanneer je probeert om de grote exemplaren op te sporen is dat je zeer veel opsteekt van die specifieke visserij. Uiteindelijk helpt je het om een betere visser te worden, zodoende ben ik afgelopen jaar dan ook een stuk wijzer geworden qua baars visserij op groot water, maar tegelijkertijd ben ik ook de eerste om toe te geven dat er voor mij nog steeds veel te leren valt op baars gebied.
Tekst en foto’s: Daniel vd Post
Het is een visserij die ik zeker zal blijven beoefenen en hopelijk verbeteren de komende tijd maar naast het baars gebeuren is de tijd daar om aan een nieuwe uitdaging te beginnen waarbij ik me beperk tot één groot majestueus water.
Het Volkerak een mysterieus water.
Het Volkerak
Het gaat hier over het Volkerak , wat een ontzettend groot water is (zeker voor de kajak) wat altijd een bepaalde aantrekkingskracht op me heeft welke zich moeilijk laat uitleggen. Denk dat het te maken heeft met het feit dat juist hier op dit water mijn eerste zoetwater kajak ervaringen zijn opgedaan. Zeker de eerste paar keer was ik echt overdonderd door de uitgestrektheid ervan welke ik daarvoor alleen maar kende van de zeebaars visserij op de Ooster en Westerschelde. Het is een beetje mysterieus water waarvan bekend is dat er echt grote vissen in voorkomen die zich over het algemeen maar moeilijk laten verleiden. Het water is er vaak kraak helder en mede daardoor zijn de vissen er meestal bijzonder mooi en donker gekleurd.
Prachtig donker gekleurde snoekbaars welke tijdens het snoeken vol voor een spinnerbait ging.
Over het algemeen is het op dit water althans voor mij zo ie zo al een uitdaging om überhaupt iets te vangen aangezien het er ook ontzettend taai kan zijn maar soms bevestigd de uitzondering de regel en kan het er onverwacht goed zijn. Je weet van te voren eigenlijk nooit hoe het er precies voorstaat en dat heeft zo ook weer zijn charmes, het onverwachte de onvoorspelbaarheid wat er mede toe bijdraagt dat we wekelijks weer terugkeren naar de waterkant.
De uitdaging:
Het is dan ook voor deze kajakvisser een heel mooi uitgestrekt en vooral afwisselend gebied qua diepte verloop en structuur om juist hier aan een nieuwe missie te beginnen. Namelijk de zoektocht naar de echt grote snoek dames, de heersers van het Volkerak of te wel de Queen van het Volkerak. Met groot bedoel ik minimaal 120 cm en eigenlijk nog groter maar dat durft deze bescheiden jongen nog niet hardop te noemen…daar ik al weet dat het een bijzonder lastige missie gaat worden. Heb er al vele malen gevist in de afgelopen jaren c.q. maanden en weet daardoor dat deze nieuwe zoektocht een flinke opgave word die best zomaar eens een paar jaar in beslag kan nemen.
Kenmerkende Volkerak snoek(je) prachtige kleuren en tekening.
Er zijn specialisten die ze wel geregeld vangen maar zover is deze jongen nog lang niet, het is voor mij een grote puzzel die ik ga proberen te ontrafelen. Het is de perfecte manier om dit schitterende water beter te leren kennen en hopelijk te doorgronden waar de grote dames zich ophouden gedurende de verschillende jaar getijden. Op dit moment bevinden er zich in mijn hoofd voornamelijk vragen van hoe, wat en waar? en heb ik vooral veel zin om antwoorden te gaan zoeken op deze vragen. Naast de visserij op (grote) snoek zal ik tegelijkertijd en daar is afgelopen maanden al een begin mee gemaakt het gebied gaan loggen met behulp van mijn Lowrance HDS 7 Gen3 unit om zo’n een zeer gedetailleerde kaart te maken van het Volkerak. Wat me uiteindelijk althans dat is de bedoeling gaat helpen in het zoeken naar stekken waar ik de dames kan verwachten.
Het Volkerak : mysterieus water waar nog echte monsters in voorkomen.
Zal jullie de komende tijd zeker op de hoogte houden van mijn verrichtingen omtrent deze nieuwe uitdaging die ik ben aangegaan door geregeld stukjes te schrijven onder de noemer van Hunting down the Volkerak Queen.
Suggesties, tips met betrekking tot deze nieuwe zoektocht zijn altijd welkom, of heeft U vragen in het algemeen over het vissen vanuit een kajak dan kunt U deze ook altijd stellen door een mailtje te sturen naar daniel@yakfishing.eu