Zoals al zo vaak deze kwakkelwinter moesten de plannen weer bijgesteld worden. Michel en ik dachten op jacht te gaan naar de grote dames van het weid maar met windkracht 6 tot 7…….dat ging hem niet worden. Plan B maar in werking gesteld en lekker snoekjes proberen te vangen in het land van wuivend riet, vergezichten en wildlife!! Altijd makkelijk als je zulke stekjes kent, op deze manier gaat er ongeacht het weer geen kostbare visdag verloren.
Tekst en foto’s: Hilco van Nuil
Het was rond de klok van 9 dat Michel bij de helling aankwam, mooie tijd voor die wintervisserij. Zeker in de natuurgebieden, waar over het algemeen maar een meter water staat, zijn de aastijden van de snoek vaak pas wat later op de dag. De beste resultaten heb ik meestal na 14.00 uur maar vandaag was dat een gevalletje pech want Michel moest om vier uur alweer bij de helling zijn ivm met een vergadering die avond. Dus dat betekende dat we om half vier terug naar de helling moesten. Vandaag Een stuk of 10 en dan ben ik gelukkig flitste het door mijn kop, dat het heel anders zou gaan lopen dat kon ik toen nog niet weten! Dwaas, echt dwaas dat had moeder natuur voor ons in petto!!
Lekker trollen was ons strijdplan, dat het een makkelijk manier is om snoek te vangen dat klopt maar echt goed trollen is toch wel een moeilijk kunstje hoor. Kom zo vaak vissers in de avond tegen die op hetzelfde water aan het trollen waren geweest en dan 4 of 5 snoeken in de boot konden landen. Als ik dan op het lijstje keek en we er ca. 15 of meer hadden, ligt het dus niet aan het water!!! Je moet duidelijk je stekken weten, de juiste snelheid aanhouden en dieptes weten te bepalen etc etc. Zoals altijd begonnen we maar met 4 verschillende aasjes te vissen, niet alleen verschillend qua actie maar ook zeker van kleur.
Op ons eerste stekje waren we al een half uur aan het vissen en ik wist zeker dat ze er waren maar geen tikje hoor. Zomaar uit het niets een beste beuk op mijn hengel, Bam de eerste mooie is de sjaak!!! Niet veel later krijst de reel van mijn vismaat het uit en ook kan hij even genieten van een mooie volle wintersnoek. Met een dikke smile op de kopjes verkassen we maar eens naar het volgende stekje, eens kijken hoe het daar gesteld is met de snoekeljoekels. Aangekomen weten we beide dat dit hem niet gaat worden….ik stel niet veel eisen aan mijn viswater maar beetje schoon moet het toch wel zijn. Maar hier, pffffffffff….bruine choco daar heb ik geen hekel aan maar dan wel in een beker. Toch proberen we het maar even en dat heeft een reden. Veel vissers slaan op de vlucht als ze zulke zooi tegenkomen, ik probeer het toch altijd nog even met ratelpluggen en het liefst dan wit of chroom. Lijkt eigenwijs maybe maar zo een plek is ook al lang niet bevist en je kan er tegen een leuke bonus snoek aanlopen. Vandaag echter verspilde moeite dus de rat de sporen gegeven en naar nieuwe avonturen onderweg!
Heb nog een heel goed stekje” roep ik naar mijn maat toe terwijl we onderweg zijn. Hij kijkt me een beetje schamper aan, zo van: jaja maar dat riep je over de vorige 2 ook en het is 12 uur en we hebben er nog maar 2! Ik knipoog maar eens naar hem, heb vertrouwen vriend! Ach, ook al vangen we er geen schub meer bij we hebben toch een prachtige dag in deze mooie wereld. De duim gaat omhoog en een kreet Fish On schalt over de plas. Aangekomen op bestemming gaan de aasjes te water en het is geen 100 meter en ja hoor…. kromme stok!!! Dat geeft de burger moed en dan gebeurt daadwerkelijk waar je op hoopt, de ene na de andere aanbeet krijgen we op een stuk van 500 meter. Sommige klappen eraf maar de meest blijven hangen, snoeken madness on top!!! Ik probeer nog een sjaggie te draaien tussendoor maar dat kwam er maar niet van want Ik hoor Michel roepen: Yooooo 15, yoo 16 hoho 19….. knetter ging het!
Maar zoals altijd begint de tijd te dringen en moeten terug, weg uit dit paradijs der vissers waar gierende ratels kromme hengels en lachende mannen zich thuis voelen. We pakken stek 1 nog even hoor want die ligt redelijk vlak bij de helling zei ik tegen mijn vismaat. Ik probeer maar wat tijd te rekken maar “lijkt me goed plan” is het antwoord….nog eeehm! En ook daar waar het in de ochtend juist zo kalm was gaan de snoeken helemaal los. De ene na de andere poft er volgas op! Maar we moeten nu toch echt een einde aan dit festijn maken want de plicht roept. Whaaa, 23 stuks gevangen, een kleine acht stuks die eraf vlogen en met minstens 15 die haakten maar niet bleven hangen was het toch een spectaculair middagje geworden.
Deze visserij heeft net zoveel passie voor mij als de jacht op de grote snoeken, mooie aantallen in een prachtige wereld…wat wil een mens nog meer? En vraag je je af of er afgelopen weken geen grote snoeken zijn gevangen? Haha, zeker wel maar die heb ik maar even bewaard voor het volgende verslag hier op Roofvisweb.nl!
Fish On,
Greets Hilco
Mooier valt het niet te bedenken: Een jubileumnummer van Dé Roofvis, dat tevens ‘eventjes’ volledig gerestyled is! De honderdste aflevering van het enige professionele sportvismagazine in ons taalgebied dat volledig over roofvisserij gaat, heeft met zijn 100 pagina’s omvang, glossy cover én kwaliteits- fotografie een frisse nieuwe ‘look’ gekregen. Het magazine zet daarmee de succesvolle weg, die het reeds in ‘97 is begonnen, onverminderd voort. Dat betekent lekker veel variërende, sterke roofvisartikelen geschreven door echte specialisten, gecombineerd met populaire vaste bijdragen door bekende auteurs als Wilfred van Nunen, Jeroen Schoondergang, Dietmar Isaiasch, Rolf Bouman en Bjorn Neve.
